Heinz Wismann

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Heinz Wismann
Heinz Wismann - Salon du livre de Paris - 24 mars 2013.JPG
Personaj informoj
Naskiĝo 1-an de januaro 1935 (1935-01-01) (84-jara)
en Berlino
Ŝtataneco Germanio, Francio
Alma mater Lernejo por Altaj Studoj en Sciencoj Sociaj
Profesio klasika filologo, helenisto, tradukisto, philosophy historian, universitata profesoro
Lingvoj franca lingvo, germana lingvo
Familianoj
Patro Heinz Georg Wissmann
v  d  r
Information icon.svg

Heinz WISMANN, naskiĝinta en Berlino en 1935, estas germana filologo kaj filozofo.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Heinz Wismann estas filo de Heinz Wismann (1897-1945), bildarta historiisto, kiu estis direktoro de la servo por popola klerismo kaj propagando kaj vicprezidanto de la ĉambro de la ŝtataj skribaĵoj de la Tria Regno de 1935 ĝis 1937.

Liaj esploradaj interesoj estas antikvgreka filozofio kaj hermeneŭtiko same kiel la heredo de Kant kaj lia kritiko (Humboldt, Schleiermacher, Dilthey, Cassirer, Benjamin). Helenisto, Heinz Wismann estis delonge asociita kun la Skolo de Lille. Li estas amiko de Jean Bollack, filologo kaj filozofo, kun kiu li multe laboris en la kampoj de filologio kaj helenismo.

Eŭropa spirito, konstruanto de paco inter popoloj, li multe pensis pri lingvoj, preter lingvoj, pri eŭropaj tradicioj kaj kulturoj, por konservi inter ili sian malfacilan koherecon, konservante siajn diferencojn. same kiel iliajn specialaĵojn, malgraŭ iliaj kontraŭdiroj.

Li ne konas Esperanton kaj rekomencas antaŭjuĝojn pri la tempo de sia patro[1].

Eldonaĵoj[redakti | redakti fonton]

Verkoj kaj direktadoj de verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Héraclite ou la Séparation, kun Jean Bollack, Paris, Minuit, coll. « Le sens commun », 1972
  • La Réplique de Jocaste: sur les fragments d'un poème lyrique découverts à Lille, kun Jean Bollack kaj Pierre Judet de la Combe, Villeneuve-d'Ascq, Publications de l'Université de Lille III, Paris, Maison des sciences de l'homme, 1977
  • Philologie kaj herméneutique au XIXème siècle - 2a eld. de Mayotte Bollack kaj Heinz Wismann, Göttingen, Vandenhoeck und Ruprecht, 1983[2]
  • (éd.), Walter Benjamin et Paris, Paris, Le Cerf, coll. «Passages», 1986[3]
  • L'Avenir des langues : repenser les humanités, kun Pierre Judet de la Combe, Paris, Le Cerf, coll. « Passages », 2004
  • Les Avatars du vide. Démocrite et les fondements de l'atomisme, Paris, Hermann, coll. «Le Bel Aujourd'hui», 2010
  • Penser entre les langues, Paris, Albin Michel, coll. « Bibliothèque des Idées », 2012 (ISBN 978-2-22-620896-5) ; rééd. Flammarion, coll. « Champs. Essais », 2014 (ISBN 978-2-08-131496-2)

Tradukadoj[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. [1]
  2. Actes du colloque organisé par le Centre de recherche philologique de l'Université de Lille III du 30 septembre au 2 octobre 1977.
  3. Actes du colloque international des 27-29 juin 1983.