Hepatocito

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

La hepatocito estas la ĉelo propra de la hepato kaj kiuj formas ties parenkimon. Tiuj ĉeloj konstituas ĉirkaŭ 80% de la pezo de la tuta ĉelaro de la hepata histo. La hepatocito utilas por stokado aŭ liberigo de glukozo, kadre de hipoglukemio aŭ hiperglukemio. Aliaj funkcioj estas la katabolo de toksoj kaj kuraciloj, la formado de galo, la metabolo de lipidoj, la sintezigo de proteinoj kaj la metabolo de hidratoj de karbono.[1][2][3]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Repetto, Manuel (1997). «Hepatopatia tóxica». Toxicología Fundamental. Ediciones Díaz de Santos. p. 195. ISBN 9788479782634. Konsultita la 21an de julio 2020.
  2. Treyer A., Müsch A. (2013). «Hepatocyte Polarity». Compr Physiol (REVISIÓN) 3 (1): 243-287. doi:10.1002/cphy.c120009.
  3. Welsch U., Sobotta J. «cap.10:Aparato Digestivo». Histología (2008). Médica Panamericana. pp. 390-394. Konsultita la 21an de julio 2020.