Hervé Gonin

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search

Hervé GONIN estas franca esperantisto. Li vivas en Lambrès-lez-Douai, vilaĝo en la departemento Nord.

Verko[redakti | redakti fonton]

  • Centjara asocia Esperanto-movado en Francio. Paris: Espéranto-France, 1998. 215 paĝoj.
  • La originala Esperanta literaturo (kseroksita tajpaĵo, 1960-aj jaroj)
  • Bibliografio de la franclingvaj literaturaj tekstoj tradukitaj al Esperanto. Paris: Espéranto-France, 1987 kiel n-ro 383 de la revuo "Franca Esperantisto"

Tradukoj[redakti | redakti fonton]

  • Hergé: La krabo kun oraj pinĉiloj. Paris-Tournai: Casterman, 1981. 62 paĝoj.
  • André Maurois: Noveloj. Paris: Espéranto-France, 1984. 68 paĝoj.
  • Bonaventure Des Périers: Novaj distraĵoj kaj amuzaj eldiraĵoj. Paris: Espéranto-France, 1985. 56 paĝoj.
  • Alphonse Daudet: La leteroj el mia muelejo (1). Paris: Franca Esperantisto, 1987. 52 paĝoj.
  • Georges Courteline: Komedioj. Paris: Espéranto-France, 1989. 68 paĝoj.
  • Pierre-Augustin Caron De Beaumarchais: La freneza tago, aŭ La edziĝo de Figaro. Paris: Espéranto-France, 1989 (unua parto), 1990 (dua parto). Entute 129 paĝoj.
  • Théophile Gautier: Omfala kaj aliaj rakontoj. Paris: Franca Esperantisto, 1992. 52 paĝoj.
  • Jules Renard: La geedza pano. (publikigita kun La plezuro disiĝi tradukita de Arno Lagrange) Paris: Espéranto-France, 1994. 40 paĝoj.
  • Hergé: Tinĉjo en Tibeto. Paris-Tournai: Casterman, 2005.
  • Leblanc, Maurice. Arsene Lupin Paris: Espéranto-France, 1994. 60p., kiel n-ro 455 de la revuo "Franca Esperantisto"
Antaŭe:Prezidanto de la Unuiĝo Franca por EsperantoPoste:
Jean Guillaume19751979Jean-Louis Texier