Historia tombejo vajmara

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Weimar Historischer Friedhof@Übersichts-Plan 2015

La Historia tombejo vajmara (germane: Historischer Friedhof Weimar) en Vajmaro estas unu el la plej vizitataj de tute Germanujo. Kune kun la Princa kripto kaj la najbara rusa-ortodoksa kapelo ĝi apartenis ekde 1998 al la Unesko-mondheredaĵo. Ĝi malfermitis en 1818 kaj estas nuntempe parko kun multaj malnovaj arboj sur altaĵo en la sudokcidento de la urbo en la proksimeco de Poseck-ĝardenoj.

Historio[redakti | redakti fonton]

Tilia aleo kun la Princa kripto fone

Posteulante de la Jakobo-tombejo ĝi konsekritis solene en 1818. Ĝia norda parto faritis laŭ ekzemplo de tombejoj en Herrnhut kaj Dessau: ĝia enirejo ĉefa troviĝis en la mezo orienta, nome ĉe la nuna strato Karl-Haußknecht-Straße. Aksoj formas akuratan partigon. Ene de la tiel kreitaj kvadratoj estiĝis individuaj tomboj dume ĉevande oni havis/havas familiajn.

Grandduko Karlo Aŭgusto komisiis ekde 1823 ĉefkonstruiston Clemens Wenzeslaus Coudray starigi funebran kapelon por la princa familio dume la tiean kapelon ortodoksan planis Ferdinand Streichhan (1860-62). Ekde 1835 pligrandigitis la areo suden pro kio la nur en 1815 malfermita Centra landa arbokultivejo devas translokiĝi. Alia pligrandigo okcidenten ekde 1861 postulis la intertempan forigon de la Schardt-tombojn je la malkomenco de la transversa aleo. Post kiam la kadavrejo malkonstruitis la ĉefa enirejo troviĝas norde.

La elstara valoro de la tombejo malnova estas kaj ĝia impona arkitekture fermita ensemblo kaj ĝia memorigloka funkcio pri la ora (Goethe) kaj arĝenta (granddukeco de Karlo Frederiko kaj Karlo Aleksandro) epokoj de Vajmaro.

Famuloj entombigitaj ĉi tie (elekto)[redakti | redakti fonton]

Ĉirkaŭ la princa kripto grupiĝas multaj tomboj de famuloj. Jen la plej gravaj:

Literaturo[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]