Insulo de la Rozoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
itale Repubblica Esperantista dell'Isola delle Rose
Esperantista Respubliko de la Insulo de la Rozoj

Detaloj

Detaloj

Detaloj Detaloj
Insulo de la Rozoj mapo.jpg
Bazaj informoj
Oficiala(j) lingvo(j) Esperanto
Areo
 % de akvo
0,0004 km²
?
Politiko
Politika sistemo respubliko
Ekonomio
v  d  r
Information icon.svg

La Insulo de la Rozoj, oficiale Esperantista respubliko de la Insulo de la Rozoj (itale Repubblica Esperantista dell'Isola delle Rose), estis dum kelkaj semajnoj en 1968 mikronacio sur artefarita platformo en la Adriatiko, 11 km (6 marmejloj) for de la marbordo de la provinco de Forlì, Italio[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12]. kies oficiala lingvo estis Esperanto. Laŭplane ĝi devus iĝi turisma celo, sed ĝin rapide detruis la italaj aŭtoritatoj. Komence de 2017 forpasis ĝia fondinto, Giorgio Rosa[13].

Estiĝo[redakti | redakti fonton]

La afero komenciĝis en 1964, kiam itala inĝeniero, nomata Giorgio Rosa, ricevis permeson testi novan teknikon por konstrui grandan platformon - 400 kvadratajn metrojn granda - en la Adriatika maro, 11 km (6 marmejlojn) for de la itala marbordo. Ĉi tiun nenaturan insulon subtenis naŭ fortikaj kolonoj, starigitaj surmarfunde[1][2][3][4][5][6].

Sendependeco[redakti | redakti fonton]

La unuan de majo 1968 deklariĝis la sendependeco de la insulo kiel memstara regno. Ĝia oficiala nomo, Insulo de la Rozoj estis esperanta por emfazi la ideon pri internacieco. Rozoj estis elektitaj ankaŭ pro la nomo de la kreinto, Giorgio Rosa (rosa signifas rozo itale)[1][2][3][4][5][6].

La evoluo de la platformo, kaj ĝiaj uzoj sciencaj kaj ripozaj, estas iomete konfuzaj kaj malklaraj, sed ŝajnas ke tie troviĝis restoracio, nokta dancejo, memoraĵvendejo kaj poŝtejo. Eble ekzistis ankaŭ radiostacio kontraŭleĝa laŭ la itala leĝo. Ŝajnas, ankaŭ, ke iu eta grupo akiris la posedon de la insulo de S-ro Rosa[1][2][3][4][5][6].

La flago de la Insulo estis oranĝkolora kun centre blanka ŝildo, kiu surhavis tri ruĝajn rozojn kun verdaj folioj. La suvereneco de la insulo formaliĝis per la eldono de poŝtmarkoj. Sur tiuj poŝtmarkoj videblas ankaŭ la valuto de la respubliko, nomigita miloj (angle unue nomiĝis mill), sed oni ne scias, ĉu moneroj iam estis stampataj[1][2][3][4][5][6].

Malestiĝo[redakti | redakti fonton]

25-an de junio 1968, 55 tagojn post sia deklaro de sendependeco, la Respubliko de la Insulo de la Rozoj estis kaptita de italaj aŭtoritatoj, pri kio Respubliko amare deklaras "la sola milito kiun Italio iam gajnis". Respubliko kaj ĝia registaro protestis kontraŭ la kapto de la insulo. Debatrezultoj de la Itala Parlamenta estis ke la isnulo ne povos plu ekzisti kaj devas esti detruita[1][2][3][4][14][6].

La unua teorio, kaj la plej evidenta, estis ke la insulo kun sia restoracio, noktoklubo kaj suvenira butiko estis efike itala sed evitanta Italajn impostojn - danĝera precedenco por agordi[1][2][3][4][14].

La dua teorio venis de la ekstremdekstra parlamenta grupo MSI, kiu deklaris ke la insulo reprezentis minacon al NATO sekureco, eventuale proponante kovrilon ktp por sovetiaj nukleaj submarŝipoj (neverŝajna, donita ke Rozo mem estis io sed maldekstremaj, venanta de dekstrula fono kaj deklarante sin por esti ĉefe liberala)[1][2][3][4][14].

La tria teorio, venanta de la maldekstremaj membroj de la parlamento sugestis, ke la insulo, fakte, estas platformo ĵetanta malstabiligajn operaciojn trans la Adriatiko en Jugoslavio kaj Albanio (en 1968 Albanio estis en la procezo de lasi la Varsovia pakto)[1][2][3][4][14].

La 13-an de februaro 1969 la insulo estis minita de italaj inĝenieroj kripligajn la platformon, sed ne tute detruante ĝin. Tio okazis dek tagojn poste, kiam, dum ŝtormo la restaĵoj de la platformo estis mergitaj 1- sendante la strukturo al la Adriatika marfundo - kie, nun, en 2009 diversaj plonĝo ekspedicioj helpas revenigi al la surfaco, se paroli metafore, la sendependa Insulo de la Rozo[1][2][3][4][14][5][6].

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 (January 2007) “Rose Island: A Dream of Freedom”, The Cinderella Philatelist, p. 42–46. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 STRAUSS, Erwin S.. (1984) How to Start Your Own Country, 2‑a eldono, Port Townsend, WA: Breakout Productions, p. 129–130. ISBN 1-893626-15-6. angle
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 (Fall 1994) “'Republics of the Reefs': Nation-Building on the Continental Shelf and in the World's Oceans”, California Western International Law Journal 25 (1), p. 105–06.  angle
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 4,9 . L'Insulo de Rozoj...storia di una fiaba di costume fine anni 60 (itale) (24 January 2007). itale
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 La Insulo de la Rozoj itale
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 The island that wasn’t there angle
  7. Islandology: Geography, Rhetoric, Politics Marc Shell angle
  8. MICRONAZIONI: storia dei più piccoli Paesi del mondo Duilio Chiarle itale
  9. l'Arte del Francobollo n. 38 - Luglio-Agosto 2014 ‎Franco Filanci itale
  10. L'isola delle rose. Con DVD Giorgio Rosa itale
  11. La reconnaissance des micro-nations STEPHANE-BERTIN HOFFMANN - 2010 itale
  12. Versos de Babel David Clausen, ‎José Antonio Alías García - 2014 itale
  13. Forpasis la fondinto de Esperanta respubliko, Libera Folio, 7-a marto 2017.
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 "When Italy went to war with the esperanto micro-nation Insulo de la Rozoj",visit-rimini.com,date 09/05/2009 angle

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]