Internacia Lenina Lernejo
| Internacia Lenina Lernejo | ||
|---|---|---|
| ||
lernejo 
| ||
| Komenco | 1926 vd | |
| Fino | 1938 vd | |
| Geografia situo | 55° 45′ 20″ N, 37° 35′ 29″ O (mapo)55.75555555555637.591388888889Koordinatoj: 55° 45′ 20″ N, 37° 35′ 29″ O (mapo) | |
| Lando(j) | Soveta Unio vd | |
| Situo | Moskvo | |
| ||
 Internacia Lenina Lernejo | ||
La Internacia Lenin-Lernejo, ankaŭ konata kiel "Leninówka" (ruse Международная ленинская школа, Mezhdunarodnaya leninskaya shkola) estis trejna institucio de la Kominterno en Moskvo dum 12 jaroj kaj, post la Dua Mondmilito ĝis 1990, oferto de la KPSU por junaj komunistoj el la tuta mondo.
La lernejo fondiĝis en 1926 kaj ekzistis en la formo de Komintern ĝis 1938. Tiutempe, proksimume 3 500 komunistoj el 60 landoj ricevis tie ideologian trejnadon, senditajn de siaj respektivaj komunistaj partioj.
Instruadon gvidis ekzilitaj veteranaj komunistoj loĝantaj en Moskvo, inkluzive aparte ekzilitojn el Germanio, Italio kaj Hungario, kaj ankaŭ rusajn instruistojn.[1]
Studentoj ricevis kursojn pri la historio de la laborista klaso, la politika ekonomio de imperiismo, marksisma teorio kaj la sperto de la diktatoreco de la proletaro, kompletigitaj per praktika laboro en sovetstila entrepreno. Komence de sia trejnado, studentoj fariĝis membroj de la Komunista Partio de Sovetunio, kaj kvankam ĝi estis tenata relative sekreta, ili ricevis militistan trejnadon dum sia instruado. La lernejo karakteriziĝis per sia burokratio kaj la rigideco trudita de la partio.
Internacie, kelkaj studentoj de la lernejo fariĝis ŝtatestroj de landoj en la sovetia influosfero, kaj aliaj fariĝis gvidantoj de gravaj opoziciaj partioj.
Kelkaj diplomiĝintoj de la Lenin-lernejo poste okupis gvidajn postenojn en komunistaj registaroj, kiel ekzemple Nikolaos Zachariadis en Grekio, Josip Broz Tito en Jugoslavio, Władysław Gomułka en Pollando, aŭ Erich Honecker, Erich Mielke, Elli Schmidt kaj Heinz Hoffmann en la Germana Demokratia Respubliko. Henry Wilhelm Kristiansen fariĝis prezidanto de la Komunista Partio de Norvegio.[2]
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Albert F. Canwell, et al., First Report, Un-American Activities in Washington State, 1948. Olympia, WA: Joint Legislative Fact-Finding Committee on Un-American Activities, 1948; p. 462.
- ↑ Ole Martin Rønning: Stalin's Elever. Kominterns kaderskoler kaj Norges Kommunistiske parti 1926–1949. Diss., Universitato de Oslo 2010, p. 370.
Vidu ankaŭ
[redakti | redakti fonton]- Universitato Sun Jat-sen de Moskvo (KUTK)
- Komunista Universitato de la Laboristoj de la Oriento (KUTV)
- Komunista Universitato de la Naciaj Malplimultoj de la Okcidento (KUNMZ)
- Ĉin-Lenina Lernejo de Vladivostok (KLSV)