Saltu al enhavo

Islama noktiĝa preĝo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Parto de serio

Islamo

Historio de islamo

Kredo kaj praktikoj

Unueco de Dio
Konfeso de kredo
PreĝoFasto
PilgrimoAlmozoMoskeo

Ĉefaj personecoj

Mohamedo
AliAbu Bakr
Samtempuloj de Mohamedo
Membroj de hejmo de Mohamedo
Profetoj de Islamo

Tekstoj kaj leĝoj

KoranoSunaoŜario
Legislativo
Biografioj de Mohamedo

Branĉoj de islamo

Sunaismo
(Salafismo, Ŭahabismo) • ŜijaismoSufiismo
Ĥariĝismo (Ibadismo)

Sociopolitikaj aspektoj

ArtoArkitekturo
UrbojKalendaro
SciencoFilozofio
Religiaj gvidantoj
Virinoj en islamo
Politika islamoĜihado
Liberalisma islamo

Vidu ankaŭ

Vortareto de islamaj nocioj
Listo de islamaj terminoj
Listo de signifaj moskeoj
Listo de artikoloj pri islamo

Magrib-preĝosalat mgrib estas unu el la kvin devigaj preĝoj en Islamo por islamanoj, kaj ĝi estas la unua deviga preĝo nokte, kaj la kvara preĝo de la diurno.

estas tempo[redakti | redakti fonton]

La unua fojo por Maghrib-preĝo komenciĝas kun sunsubiro, pro Hadito: «عن سلمة بن الأكوع، أن رسول الله ﷺ kaj paco de Dio estu sur li, kutimis preĝi Magribon kiam la suno havis; stariĝis kaj estis kaŝita per vualo.” Rakontite fare de la grupo krom virinoj. Al-Shawkani diris:

La akademiuloj konsentis ke la komenco de la tempo por Maghrib-preĝo estas sunsubiro, kaj la diferenco okazis en la signo per kiu sunsubiro estas konata. Kaj estis dirite: Vidante la noktan planedon, kaj kun ĝi diris Al-Qasimia, kaj ili protestis dirante: "Ĝis la atestanto aperos": (la stelo). Rakontite fare de Muslim kaj An-Nasa'i de la Hadito de Abu Basra. Kaj estis dirite: Prefere, per mallumo, kaj al li iris Zaid bin Ali, Abu Hanifa, Al-Shafi'i, Ahmed bin Isa, Abdullah bin Musa, kaj Imamo Yahya. Kaj ili citis Haditon: «إذا أقبل الليل من ههنا وأدبر النهار من ههنا فقد أفطر الصائم» Interkonsentita de la Hadito de Ibn Omar kaj Abdullah bin Abi Awfa. Kaj ĉar en la Hadith de Gabriel el la rakonto de Ibn Abbas kun la vortumo: «فصلى بي حين وجبت الشمس وأفطر الصائم» Por paroli pri la pordo kaj tiel plu.

La posedanto de la maro respondis ĉi tiujn pruvojn kiel absolutajn, kaj la hadito "ĝis la atestanto leviĝas" estas limigita, kaj li respondis, ke ne estas absoluta kaj limigita, ke la leviĝo de la atestanto estas unu el la signoj de sunsubiro, kvankam ĝi havas estis dirita: Lia diro kaj la atestanto la stelo estas inkluzivita. La atestanto estas la mallumo de la nokto, kaj tio estas apogita per la Hadito de Al-Sa'ib bin Yazid kun Ahmad kaj Al-Tabarani, kun la vortumo: «لا تزال أمتي على الفطرة ما صلوا المغرب قبل طلوع النجم» Kaj la Hadito de Abu Ayyub estas atribuita al li: «بادروا بصلاة المغرب قبل طلوع النجم» Kaj la Hadito de Anas kaj Rafi bin Khadij diris: «كنا نصلي مع النبي ﷺ kaj paco estu sur li, tiam ni pafis, kaj unu el ni vidus kie lia sago estas." [1]

La tempo por Maghrib-preĝo komenciĝas kiam la suno subiris, kaj ĝi etendiĝas ĝis la sunsubiro de la ruĝa krepusko, laŭ la Hadito de Abdullah bin Amr, ke la Profeto, ke la preĝoj de Dio kaj paco estu sur li, diris: "La tempo por Maghrib preĝo estas kiam la suno subiris, tiel longe kiel la krepusko ne falas."[2] Kaj kion Al-Bukhari rakontis el la hadito de Salama Ibn Al-Akwa': "Laŭ la aŭtoritato de Salama, li diris: Ni kutimis preĝi kun la Profeto, ke la preĝoj de Dio kaj paco estu sur li, ĉe Magrib, se ŝi kaŝis sin. kun la vualo.” Laŭ la aŭtoritato de Salama, li diris, Ni kutimis preĝi kun la Profeto, Dio benu lin kaj donu al li pacon, ĉe Magrib se ŝi kaŝis sin per la vualo.[3] Ĝi ankaŭ estis rakontita laŭ la aŭtoritato de Abu Musa: ke demandanto demandis al la Mesaĝisto de Dio, ke la preĝoj kaj paco de Dio estu sur li, pri la tempoj de preĝo. Li diris: Tiam li prokrastis ĝis estis kiam la krepusko falis, tiam li diris: La tempo estas inter ĉi tiuj du. Al-Nawawi diris en Sharh Muslim: (Kaj la esploristoj inter niaj kunuloj iris al la plej ĝusta opinio, ke estas permesate prokrasti ĝin tiel longe kiel la krepusko ne malaperas, kaj ke estas permesate komenci ĝin ĉiumomente de tio. , kaj ne estas peko prokrasti ĝin preter la komenco de la tempo).

[4]Rafi bin Khadij diras: Rafi bin Khadij diras: "Ni kutimis preĝi Magrib kun la Profeto, ke la preĝoj de Dio kaj paco estu sur li.

Maroko hastis sian unuan fojon[redakti | redakti fonton]

Estas dezirinde akceli la Magriban preĝon komence de sia tempo, kaj tion pruvas hadito : «عن عقبة بن عامر أن النبي {{ﷺ }} diris: "Mia nacio daŭros estu bone, aŭ: sur la fitrah, kondiĉe ke ili ne prokrastas sunsubiron ĝis la steloj interbatiĝos.” Rakontite fare de Ahmed kaj Abu Dawood, kaj la reganto en la mustadrak. Kaj Ibn Majah, al-Hakim kaj Ibn Khuzaymah en sia Sahih havas la vortumon: «Mia nacio daŭre sekvos la fitrah dum ili ne prokrastos sunsubiron ĝis la steloj interbatiĝos»

Al-Shawkani Syed: La Hadith indikas ke estas dezirinde iniciati la Maghrib-preĝon kaj estas malŝate prokrasti ĝin ĝis la steloj kolizias. La malakceptistoj (la ŝijaistoj, la ŝijaistoj ne estis skribitaj en la traduko, sed ne ekzistas vorto kiel tiu vorto kiu indikas la signifon de la ŝijaistoj) reflektis la aferon, kaj faris prokrasti la maghrib-preĝon ĝis la kolizio de la steloj, dezirinda, kaj la Hadito ĝin malakceptas.[5]

Al-Nawawi diris en la klarigo de Muslim: La rapidigo de sunsubiro post sunsubiro estas unuanime interkonsentita.Li diris: Io estis rakontita de la ŝijaistoj pri tio, pri kio oni ne atentas kaj ne havas bazon. Ĉar ĝi estis respondo al la demandanto pri la tempo, kaj la haditoj de hasto menciitaj en ĉi tiu ĉapitro kaj aliaj rakontas pri la ofta kutimo de la Sendito de Dio "paco estu sur li" ke li persistis krom por senkulpigo, do fidu ĝin.”[6]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

  • Fajr preĝo .
  • Eid-preĝoj .
  • Istisqa preĝo .
  • Istikharah preĝo .
  • ablucia preĝo .

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. نيل الأوطار، للشوكاني، الجزء الثاني، كتاب الصلاة: أبواب المواقيت: باب وقت صلاة المغرب، صفحة رقم: (6).
  2. رواه مسلم
  3. صحيح البخاري، كتاب المواقيت، باب وقت المغرب
  4. صحيح البخاري، كتاب المواقيت، باب صلاة المغرب
  5. نيل الأوطار، للشوكاني، الجزء الثاني، كتاب الصلاة: أبواب المواقيت: باب وقت صلاة المغرب، صفحة رقم: (7).
  6. نيل الأوطار، للشوكاني، الجزء الثاني، كتاب الصلاة: أبواب المواقيت: باب وقت صلاة المغرب، صفحة رقم: (7).