István Zádor

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search

István ZÁDOR [iŝtvAn], laŭ la hungara skribmaniero Zádor István estis hungara pentristo, grafikisto membro de Societo Szinyei Merse Pál.

Memortabulo pri Adolf Fényes kaj István Zádor

István Zádor naskiĝis la 15-an de januaro 1882 en Hungario, en Nagykikinda (nuntempa Kikinda en Serbio). Li mortis la 24-an de majo 1963 en Budapeŝto.

Biografio[redakti | redakti fonton]

István Zádor devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejon, poste li eklaboris en banko. Tamen vespere li plulernis en lernejo pri pentroarto en Budapeŝto. Inter 1906-1909 li vivis kaj lernis en Parizo, poste li iris al Florenco. Dum la 1-a mondmilito li estis desegnisto pri la bataloj. Tiun li daŭris dum la postaj revolucioj, tial li poste fuĝis al Munkeno. Hejmenveninta li vizitis la artistan kolonion en Szolnok. Dum la 2-a mondmilito li vivis en Nederlando, sed poste li hejmenvenis. Li ricevis premion Kossuth en 1951.

Liaj ĉefaj ekspozicioj[redakti | redakti fonton]

Liaj ĉefaj pentraĵoj[redakti | redakti fonton]

  • Feleségem (Mia edzino) 1910
  • Önarckép (Memportreto) 1910
  • Női portré (Virina portreto) 1935

Elektitaj disĉiploj[redakti | redakti fonton]

Fontoj[redakti | redakti fonton]