Jean-Baptiste Pater


Jean-Baptiste PATER (naskiĝis la 29-an de decembro 1695 en Valenciennes – mortis la 25-an de julio 1736 en Parizo) estis franca rokoka pentristo.
Li estis lernanto de Antoine Watteau. Aktiva en Valenciennes, li translokiĝis al Parizo en 1718 kaj en 1728, pro sia pentraĵo "Soldata ĝojo" (La Rejouissance des Soldats), J.-B. Pater estis akceptita en la Académie Royale.[1] Lia plej elstara kliento estis Frederiko la Granda, kiu posedis du pentraĵojn de li en la Turquerie- stilo: Le Sultan au Harem kaj Le Sultan au Jardin.
Jean-Baptiste Pater bazigis sian verkon sur la imitado de " galantaj scenoj ", "kamparaj festoj", portretoj kaj ĉiutagaj scenoj, inkluzive de literaturaj kaj teatraj temoj - temoj karakterizaj por Antoine Watteau, majstro kun kiu li repaciĝis, kaj eĉ plenumis kelkajn mendojn post lia morto. Krome, Pater imitis Nicolas Lancret. "Kiel Lancret, li desegnis temojn por siaj foiraj scenoj el la milita vivo aŭ itala komedio, teatro kaj fabloj.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Michael Levey. Painting and Sculpture in France, 1700-1789. Yale University Press.

