Jean-Dominique Bauby
| Jean-Dominique Bauby | |
|---|---|
| Persona informo | |
| Naskonomo | Jean Dominique Bauby |
| Naskiĝo | 23-an de aprilo 1952 en 14-a arondismento de Parizo,  Francio
|
| Morto | 9-an de marto 1997 (44-jaraĝa) en Garches, Hauts-de-Seine,  Francio
|
| Mortokialo | pneŭmonito 
|
| Tombo | Tombejo Père-Lachaise, 94 48° 51′ 39″ Nordo 2° 23′ 54″ Oriento / 48.860763 °N, 2.398456 °O (mapo)
|
| Lingvoj | franca |
| Ŝtataneco | Francio
|
| Alma mater | Lycée Condorcet
|
| Familio | |
| Edz(in)o | Florence Ben Sadoun (en) 
|
| Amkunulo | Sylvie de La Rochefoucauld (en)
|
| Okupo | |
| Okupo | ĵurnalisto ĉefredaktisto
|
| Verkoj | The Diving Bell and the Butterfly |
Jean-Dominique Bauby (naskiĝis la 23-an de aprilo 1952 en Parizo - mortis la 9-an de marto 1997 en Garches) estis franca ĵurnalisto, aŭtoro kaj ĉefredaktisto de magazino Elle.
Vivo
[redakti | redakti fonton]En aĝo de 43 jaroj, la 8-an de decembro 1995, Bauby suferis gravegan apopleksion, pro kiu damaĝiĝis lia cerba trunko. Kiam li elkomatiĝis post dudek tagoj en hospitalo de Berck, li iĝis ne nur muta, sed komplete paralizita. Li povis nur palpebrumi per la maldekstra palpebro. Tiu rara fenomeno estas nomata enfermiteca sindromo. Pri tiu sperto verkis li – en tia paralizata stato – la libron Le scaphandre et le papillon („La skafandro kaj la papilio“). Li diktis la libron po unuopaj literoj, per palpebrumado, kiam oni montris la ĝustan literon en la alfabeto. Por tio oni uzis specialan alfabeton, kiu montris la literojn de la franca lingvo laŭ ties ofteco.
Bauby devis imagi la tutan libron enkape kaj dikti ĝin, literon post litero. La libro aperis la 6-an de marto 1997 en Francio; Bauby mortis nur tri tagojn poste je korinfarkto.
Li havis du infanojn kun Céline Desmoulins.
La libron filmigis usona reĝisoro Julian Schnabel, kaj ĉefaktoroj de Mathieu Amalric kaj Emmanuelle Seigner. La filmo estis prezentita en 2007.
Verko
[redakti | redakti fonton]- Le scaphandre et le papillon. Robert Laffont, Paris 1997, ISBN 2-221-08172-2