Jean Raspail

Honorigoj
Honorigoj	(2009) Prix Wartburg de Littérature (fr) ; (2007) Grande Médaille d'Or des Explorations (en) ; (2006) Prix littéraire de l'armée de terre - Erwan Bergot (en) , kialo de la premio Canoe on the water ways of the king (en) ; (2004) Grand prix Jules-Verne (fr) ; (2004) Daudet Prize (en) ; (31-a de decembro 2003) Oficiro de la Honora Legio; (2003) Grand prix de littérature de l'Académie française (en) ; (2002) Prix des intellectuels indépendants (en) ; (2001) Grand prix Jean-Giono (en) ; (1996) Prince Pierre Award (en) ; (1995) prix des maisons de la presse - roman (fr) ; (1993) prix Renaissance des lettres (en) ; (1992) prix Alfred-de-Vigny (Création) (fr) ; (1988) Paulée de Meursault Prize (en) ; (1987) Prix du Livre Inter (en) ; (1986) Prix Chateaubriand (en) ; (1986) prix Gutenberg (fr) ; (1981) granda roman-premio de la Franca Akademio, kialo de la premio Moi, Antoine de Tounens, roi de Patagonie (en) ; (1970) Prix Jean-Walter (mul) ; vd

Postenoj
Postenoj	ĝenerala konsulo vd

**Jean Raspail**
Jean Raspail
Persona informo
Naskonomo	Jean Paul Raspail
Naskiĝo	5-an de julio 1925; en Chemillé-sur-Dême, Indre-et-Loire, Francio
Morto	13-an de junio 2020 (94-jaraĝa); en 16-a arondismento de Parizo, Francio
Tombo	Tombejo de Montparnasse, 7 vd
Religio	katolikismo vd
Lingvoj	franca vd
Loĝloko	Neuilly-sur-Seine vd
Ŝtataneco	Francio vd
Alma mater	Saint-Jean de Passy (en) ; Institution Sainte-Marie d'Antony (en) ; École des Roches (en) vd
Partio	Party of New Forces (en) (1973–dekjaro de 1970) vd
Familio
Patro	Octave Raspail vd
Edz(in)o	Aliette Raspail (en) (1951–2020) vd
Infanoj	Quentin Raspail (en) • Marion Raspail (en) vd
Parencoj	Octave Raspail (mul) (nepo) vd
Profesio
Okupo	verkisto • vojaĝisto • esploristo • ĵurnalisto • romanisto vd
Laborkampo	beletro vd
Verkado
Verkoj	The Camp of the Saints ❦; Moi, Antoine de Tounens, roi de Patagonie ❦; Who Will Remember the People... ❦; L'Anneau du pêcheur ❦; Canoe on the water ways of the king ❦; The Camp of the Saints vd
Postenoj
Postenoj	ĝenerala konsulo vd
Honorigoj
Honorigoj	(2009) Prix Wartburg de Littérature (fr) ; (2007) Grande Médaille d'Or des Explorations (en) ; (2006) Prix littéraire de l'armée de terre - Erwan Bergot (en) , kialo de la premio Canoe on the water ways of the king (en) ; (2004) Grand prix Jules-Verne (fr) ; (2004) Daudet Prize (en) ; (31-a de decembro 2003) Oficiro de la Honora Legio; (2003) Grand prix de littérature de l'Académie française (en) ; (2002) Prix des intellectuels indépendants (en) ; (2001) Grand prix Jean-Giono (en) ; (1996) Prince Pierre Award (en) ; (1995) prix des maisons de la presse - roman (fr) ; (1993) prix Renaissance des lettres (en) ; (1992) prix Alfred-de-Vigny (Création) (fr) ; (1988) Paulée de Meursault Prize (en) ; (1987) Prix du Livre Inter (en) ; (1986) Prix Chateaubriand (en) ; (1986) prix Gutenberg (fr) ; (1981) granda roman-premio de la Franca Akademio, kialo de la premio Moi, Antoine de Tounens, roi de Patagonie (en) ; (1970) Prix Jean-Walter (mul) ; vd
Membrecoj
Membrecoj	Société des explorateurs français (en) ; Les Écrivains de marine (en) ; Yacht Club de France (en) ; Scouts de France (en) vd
Influita de
	Marcel Jouhandeau vd
vd	Fonto: Vikidatumoj
	v • d • r

Jean RASPAIL (naskiĝinta la 5-an de julio 1925 en Chemillé-sur-Dême, mortinta la 13-an de junio 2020 en Parizo) estis franca vojaĝanto kaj verkisto influata de katolikismo kaj monarkiismo. Lia furora verko Le camp des saints de 1973, konsideratas kulta aĵo fare de novdekstrismuloj^[1].

Vivo kaj agado

Estis lia patro Octave Raspail, kontrolkomisia estro de Grands moulins de Corbeil je Corbeil-Essonnes kaj ĝenerala direktoro de Mines de la Sarre.

Inter 1950 kaj 1970 li gvidis multajn vojaĝojn kaj ekskursojn kaj famiĝis unue danke al siaj reporteraĵoj kaj vojaĝraktonoj. Liaj nekonvenciaj utopioj kaj malutopioj, baziĝante sur tradiciema katolikismo, jam dum la 1950-aj jaroj estis disputindaj. Li verkis plurajn priestontajn romanojn, kie la ideologioj de komunismo kaj liberalismo fiaskas kaj pro tio restarigatas monarkio. La verkaro ankaŭ enhavas scenarojn de enmigrado: en la supre menciita furorlibro de 1973, miliono da malriĉaj baratanoj malalbordiĝintaj ĉe la franca mediteranea marbordo, kaŭzas la komencon de la pereo de la okcidenteŭropa kulturo.^[2]

En la romano Sire (de 1991) okazas kronigo de nova franca reĝo en februaro 1999, je Reims: temas pri al 18-jaraĝa Philippe Pharamond de Bourbon, rekta praido de la lasta franca reĝo.

Raspail anis ĉe la poresplorista klubo Société des explorateurs français. La lasta loĝloko de Raspail estis Neuilly-sur-Seine.^[3]

Premioj kaj honoroj

1981: Grand Prix du Roman de L’Académie française
1986: Prix Chateaubriand
1987: Prix du Livre Inter
1992: Grand Prix du roman de la ville de Paris
1992: Prix Alfred de Vigny
1995: Prix des Maisons de la Presse
1996: Prix Prince Pierre de Monaco
2006: Prix littéraire de l’armée de Terre – Erwan Bergot
2009: Prix Wartburg de Littérature, für sein Lebenswerk

Verkoj (elekto)

1952: Terre de Feu – Alaska.
1955: Terres et Peuples Incas.
1958: Le Vent des pins.
1960: Terres saintes et profanes.
1962: Les Veuves de Santiago.
1963: Hong-Kong, Chine en sursis.
1966: Secouons le cocotier. (Vol. 1)
1970: Secouons le cocotier. (Vol. 2)
1970: Bienvenue honorables visiteurs.
1971: Le Tam-Tam de Jonathan.
1973: Le Camp des saints.
1974: La Hache des steppes.
1975: Journal Peau-Rouge.
1976: Le Jeu du roi.
1977: Boulevard Raspail.
1978: Les Peaux-Rouges aujourd’hui.
1979: Septentrion.
1980: Bleu caraïbe et citrons verts.
1981: Moi, Antoine de Tounens, roi de Patagonie.
1982: Les Hussards.
1984: Les Yeux d’Irène.
1985: Le Président.
1986: Qui se souvient des hommes…
1988: L’Île bleue.
1990: Pêcheurs de lune.
1991: Sire.
1992: Vive Venise.
1993: Sept cavaliers ….
1995: L’Anneau du pêcheur.
1998: Hurrah Zara.
2000: Le Roi au-delà de la mer.
2001: Adiós, Tierra del Fuego.
2002: Le Président. (Neuausgabe)
2002: Le Son des tambours sur la neige.
2003: Les Royaumes de Borée.
2005: En canot sur les chemins d’eau du Roi.

Literaturo

Georg Alois Oblinger: "Die konservativen Utopien des Jean Raspail" - ĉe: Vobiscum, junio 2006, p. 46–47.

Eksteraj ligiloj

Kategorio Jean Raspail en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)

Informoj pri Jean Raspail en katalogo de la Germana Nacia Biblioteko (germane)
Internet Speculative Fiction Database
verkoj ĉe Open Library
aĵoj biografiaj kaj bibliografiaj
Jean Raspail: "La Patrie trahie par la République" - ĉe: Le Figaro, 17.6.2004

Notoj

↑ Christian Schröder: "Das Heerlager der Heiligen – Das Kultbuch der Neuen Rechten. Eine Lesewarnung" - ĉe: Der Tagesspiegel, 27.10.2015
↑ Lorenz Jäger: "Das schlechte Gewissen können wir kaufen" Arkivigite je 2025-01-27 per la retarkivo Wayback Machine - ĉe: Frankfurter Allgemeine Zeitung, 12.10.2005
↑ Michaël Naulin: "Mort de Jean Raspail, écrivain et explorateur, auteur du «Camp des Saints»" - ĉe: Le Figaro, 16.6.2020

Bibliotekoj

PeEnEo: 924066
GND: 124061370
LCCN: n50053984
VIAF: 7396036
ISNI: 0000000121192652
SUDOC: 027090140
BNF: 11921186b
MBA: 4a2d5ac8-041f-4e8f-98e4-c9c51a68040f
NLA: 36095753
NDL: 00453721
BIBSYS: 90770889
NKC: xx0028863
ICCU: CFIV066957
BNE: XX1083099

[1] Christian Schröder: "Das Heerlager der Heiligen – Das Kultbuch der Neuen Rechten. Eine Lesewarnung" - ĉe: Der Tagesspiegel, 27.10.2015

[2] Lorenz Jäger: "Das schlechte Gewissen können wir kaufen" Arkivigite je 2025-01-27 per la retarkivo Wayback Machine - ĉe: Frankfurter Allgemeine Zeitung, 12.10.2005

[3] Michaël Naulin: "Mort de Jean Raspail, écrivain et explorateur, auteur du «Camp des Saints»" - ĉe: Le Figaro, 16.6.2020

[1]

[2]

[3]