Saltu al enhavo

John Loudon McAdam

El Vikipedio, la libera enciklopedio
John Loudon McAdam
Persona informo
John Loudon McAdam
Naskiĝo 21-an de septembro 1756 (1756-09-21)
en Ayr, Skotlando
Morto 26-an de novembro 1836 (1836-11-26) (80-jaraĝa)
en Moffat, Skotlando
Mortis pro naturaj kialoj Redakti la valoron en Wikidata vd
Mortis per korinfarkto Redakti la valoron en Wikidata vd
Tombo Skotlando Redakti la valoron en Wikidata vd
Lingvoj angla vd
Ŝtataneco Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando (1801–1922) Redakti la valoron en Wikidata vd
Memorigilo John Loudon McAdam
Familio
Patro James McAdam of Waterhead (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Patrino Susannah Cochrane (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Edz(in)o Anne Charlotte Delancey (en) Traduki (1827–nekonata valoro)
Gloria Margaretta Nicoll (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Infanoj James Nicoll McAdam (en) Traduki
 ( Gloria Margaretta Nicoll (en) Traduki)
John Loudon McAdam (en) Traduki
 ( Gloria Margaretta Nicoll (en) Traduki) Redakti la valoron en Wikidata vd
Profesio
Okupo konstruinĝeniero • inĝeniero • inventisto • militisto Redakti la valoron en Wikidata vd
vd Fonto: Vikidatumoj
v • d • r
John Loudon McAdam, 1830, Nacia Galerio, Londono

John Loudon MCADAM (naskita la 23-an de septembro 1756 en Ayr, Ayrshire, Skotlando - mortis la 26-an de novembro 1836 en Moffat, tiama Dumfriesshire, Skotlando) estis skota civila inĝeniero, vojkonstruisto kaj inventinto de makadamo, efika kaj ekonomia vojkonstrua teknologio.

Li dediĉis sian vivon al vojkonstruado, areo en kiu li inventis novan procezon, kiu rezultigis la kreadon de makadamo, glata kaj malmola surfaco el kompaktigita dispremita ŝtono, pli daŭrema kaj malpli ema al koto kaj ŝlimo ol grundbazitaj tervojoj.

Moderna vojkonstruado ankoraŭ reflektas la influon de McAdam. El postaj plibonigoj, la plej signifa estis la enkonduko de gudro (origine karbogudro) por kunligi la ŝtonojn de la vojsurfaco, "tarmako" (angle tarmac, por Gudro-Makadam).

La malbona stato de la vojoj sur lia bieno instigis lin studi vojkonstruadon. En du publikaĵoj de 1816 kaj 1819 (Rimarkoj pri la nuna sistemo de vojfarado kaj Praktika eseo pri la scienca riparo kaj konservado de vojoj), li priskribis la vojkonstruan teknikon, kiun li disvolvis. Tio esence implikis certigi adekvatan drenadon de la vojoj kaj konstrui ilin el malsamaj tavoloj. La unua vojo, kiun li konstruis laŭ siaj ideoj, estis konekto de la vojo inter Alloway kaj Maybole al sia bieno.

Referencoj

[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj

[redakti | redakti fonton]