Josef Blau

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Josef Blau
Persona informo
Naskiĝo 12-an de aŭgusto 1872 (1872-08-12)
en Nýrsko
Morto 22-an de oktobro 1960 (1960-10-22) (88-jara)
en Straubing
Lingvoj germana lingvo
Ŝtataneco Germanio
Profesio
Profesio verkistopedagogo
v  d  r
Information icon.svg

Josef BLAU (naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1872 en Nýrsko/Distrikto Klatovy; mortis la 22-an de oktobro 1960 en Straubing) estis germana instruisto kaj regionhistoriisto.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Estante filo de metiisto kaj agrikulturburĝo li ekfrekventis post lerneja tempo kaj kvar jarojn da sekretaria trejniĝo ĉe advokato en Nýrsko kaj Bílina la porinstruistan lernejon en Prago. Poste li iĝis pedagogo kaj lernejestro en diversaj lernejoj en la Bohemia Arbaro. Lasta deĵorloko estis la naskiĝurbo.

En 1910 Blau partoprenis popolaltlernejan kurson en Cheb, kie lin inspiris la praga universitata profesoro Adolf Hauffen koncerne eblan regionhistoriistadon. Ekde la Unua mondmilito Blau publikigis presitaĵojn kun la rezultoj de siaj regionhistoriaj esploroj. Li iĝis unu el la plej gravaj regionhistoriisto en la Unua respubliko de Ĉeĥoslovakio. Lia ĉefa faktemo estis la Bohemia Arbaro. Lia bofrato estas la komponisto Jindřich Jindřich.[1]

Honoroj[redakti | redakti fonton]

  • 1952: Verdienstkreuz am Bande der Bundesrepublik Deutschland (Germanio)

Verkoj (elekto)[redakti | redakti fonton]

  • Der Lehrer als Heimatforscher. Eine Anleitung zu heimatkundlicher Arbeit. Haase, Prag 1915; 2-a edono pligrandigita: Der Heimatforscher. 1920.
  • Böhmerwäldler Hausindustrie und Volkskunst. 2 Bände. Prag 1917/1918.
  • ABC der Heimatkunde. Haase, Leipzig/Prag/Wien 1921.
  • Landes- und Volkskunde der Tschechoslowakischen Republik. Sollor, Reichenberg 1921; 2., vermehrte Auflage 1927.
  • Der Gemeindechronist und seine Aufgaben. Staatliche Verlagsanstalt, Prag 1931.
  • Geschichte der Juden in Neuern. En: Hugo Gold: Die Juden und Judengemeinden Böhmens in Vergangenheit und Gegenwart. Ein Sammelwerk. Jüdischer Buch- und Kunst-Verlag, Brünn/Prag 1934.
  • Geschichte der künischen Freibauern im Böhmerwalde. Erste Westböhmische Druckindustrie-A.G., Pilsen 1934.
  • Die Glasmacher im Böhmer- und Bayerwald in Volkskunde und Kulturgeschichte. Lassleben, Kallmünz 1954–1956.
  • kune kun Emil Lehmann eldonisto de la gazeto Heimatbildung, Monatsblätter für heimatlisches Volksbildungswesen

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Heribert Sturm: Biographisches Lexikon zur Geschichte der böhmischen Länder. Herausgegeben im Auftrag des Collegium Carolinum . Band I, R. Oldenbourg, München/Wien 1979, ISBN 3-486-49491-0, p. 107.
  • Bohemia-Jahrbuch des Collegium Carolinum. Bd. 2 (1961), p. 652 sekvv
  • Theo Keil: Die deutsche Schule in den Sudetenländern. Lerche, München 1967, p. 413 sekvv
  • Mitteilungen des Adalbert Stifter-Vereins. Bd. 9 (1961), H. 2.
  • Lebens- und Arbeitsbilder sudetendeutscher Lehrer. Bd. 1, Pollak, Brünn 1933, p. 68–71.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. http://www.sumavanet.cz/nyrsko/fr.asp?tab=snet&id=6470&burl=&pt=HS&lng=de