Saltu al enhavo

Joseph E. Johnston

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Joseph E. Johnston
Persona informo
Joseph E. Johnston
Naskiĝo 3-an de februaro 1807 (1807-02-03)
en Farmville
Morto 21-an de marto 1891 (1891-03-21) (84-jaraĝa)
en Vaŝingtono
Mortis pro naturaj kialoj Redakti la valoron en Wikidata vd
Mortis per pneŭmonito Redakti la valoron en Wikidata vd
Tombo Green Mount Cemetery (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Lingvoj angla vd
Ŝtataneco Usono Redakti la valoron en Wikidata vd
Alma mater West Point Redakti la valoron en Wikidata vd
Partio Demokrata Partio Redakti la valoron en Wikidata vd
Subskribo Joseph E. Johnston
Memorigilo Joseph E. Johnston
Familio
Patro Peter Johnston, Jr. (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Patrino Mary Valentine Johnston (mul) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Profesio
Okupo politikisto
armea oficiro Redakti la valoron en Wikidata vd
Aktiva en Vaŝingtono vd
vd Fonto: Vikidatumoj
vdr

Joseph Eggleston JOHNSTON (naskiĝis la 3-an de februaro 1807 ĉe la familia bieno Cherry Grove apud Farmville, Kantono Prince Edward, Virginio - mortis la 21-an de marto 1891 en Vaŝingtono) estis generalo de la Usona Armeo ĝis 1861 kaj unu el la plej alt-rangaj generaloj de la Konfederacia Armeo en la Usona Enlanda Milito de 1861 ĝis 1865.

Li estis unu el la malmultaj konfederaciaj oficiroj kun fakta batalsperto; specife, Johnston servis en la Meksika-Usona Milito kaj la Seminolaj Militoj.

Johnston estas konsiderata unu el la plej kapablaj, sed ankaŭ unu el la plej kontestataj generaloj de la Konfederacio pro sia preferata defensiva strategio. Li estis la sola konfederacia generalo kiu komandis (en malsamaj tempoj) ambaŭ ĉefajn bataltrupojn de la Sudo: unue la Armeon de Norda Virginio, kaj poste la Armeon de Tenesio.

En la finaj tagoj de la milito, li revenis por komandi la malmultajn restantajn konfederaciajn fortojn kontraŭ Sherman en La Karolinoj. La 26-an de aprilo 1865, post malsukcesa provo haltigi la antaŭenmarŝon de Sherman ĉe la Batalo de Bentonville, Johnston kapitulacis kun sia armeo ĉe Bennett Place, proksime de Durham, Norda Karolino. Du el liaj ĉefaj kontraŭuloj, la generaloj Ulysses S. Grant kaj William Sherman, tre laŭdis liajn agojn dum la milito, kaj fariĝis proksimaj amikoj en la sekvaj jaroj.

Referencoj

[redakti | redakti fonton]