Juan Domingo Perón

Honorigoj
Honorigoj	(25-a de aŭgusto 1953) Speciala Grandkruco Speciala Klaso de la Merita Ordono de la Federacia Respubliko Germanio; (1951) Grand Cross of the Aeronautical Merit (Spain) - White Decoration (en) ; (1946) Kolringo de la ordeno de Izabela la Katolikino; (1946) Grand Cross of Naval Merit with white badge (en) ; Order of Boyacá (en) ; Ordeno de la Suda Kruco; Order of the Umayyads (en) ; Order of Merit of Duarte, Sanchez and Mella (en) ; Ordeno Nacia de Merito; Ordeno de la Azteka Aglo; Ordeno de Merito de Ĉilio; Ordeno de la Kondoro de la Andoj; National Order of Merit (en) ; National Order of Merit Carlos Manuel de Céspedes (en) ; Ordeno de la Liberiganto Generalo San Martín; Kavalira Grandkruco kun Kolumo de la Merita Ordeno de la Itala Respubliko; Nacia Ordeno de Honoro kaj Merito; Ordo de majo; Ordeno de la Liberiganto; Federacia Meritkruco; Kavaliro Grandkruca de la Ordeno de la Nederlanda Leono; Ordeno de la Stelo de la Rumana Socialisma Respubliko ; vd

Postenoj
Postenoj	Prezidento de Argentino (1973–1974); Prezidento de Argentino (1946–1955); Vice President of Argentina (en) (1944–1945) vd

**Juan Domingo Perón**
Juan Domingo Perón
Persona informo
	Juan Domingo Perón
Naskonomo	Juan Domingo Perón
Naskiĝo	8-an de oktobro 1895; en Lobos
Morto	1-an de julio 1974 (78-jaraĝa); en Quinta presidencial de Olivos
Mortis pro	naturaj kialoj vd
Mortis per	ventrikla fibrilacio vd
Tombo	Quinta 17 de Octubre (en) ; San Vicente Partido (en) vd
Religio	katolika eklezio vd
Lingvoj	hispana vd
Ŝtataneco	Argentino vd
Alma mater	Nation Military College (en) vd
Partio	Partido Justicialista vd
Subskribo
Familio
Patro	Mario Tomás Perón (en) vd
Patrino	Juana Sosa Toledo (en) vd
Edz(in)o	María Estela Martínez de Perón (1961–1974); Eva Perón (1945–1952); Aurelia Gabriela Tizón de Perón (en) (1929–1938) vd
Profesio
Alia nomo	Descartes vd
Okupo	oficiro ; politikisto vd
Aktiva dum	1910–1945 vd
Postenoj
Postenoj	Prezidento de Argentino (1973–1974); Prezidento de Argentino (1946–1955); Vice President of Argentina (en) (1944–1945) vd
Honorigoj
Honorigoj	(25-a de aŭgusto 1953) Speciala Grandkruco Speciala Klaso de la Merita Ordono de la Federacia Respubliko Germanio; (1951) Grand Cross of the Aeronautical Merit (Spain) - White Decoration (en) ; (1946) Kolringo de la ordeno de Izabela la Katolikino; (1946) Grand Cross of Naval Merit with white badge (en) ; Order of Boyacá (en) ; Ordeno de la Suda Kruco; Order of the Umayyads (en) ; Order of Merit of Duarte, Sanchez and Mella (en) ; Ordeno Nacia de Merito; Ordeno de la Azteka Aglo; Ordeno de Merito de Ĉilio; Ordeno de la Kondoro de la Andoj; National Order of Merit (en) ; National Order of Merit Carlos Manuel de Céspedes (en) ; Ordeno de la Liberiganto Generalo San Martín; Kavalira Grandkruco kun Kolumo de la Merita Ordeno de la Itala Respubliko; Nacia Ordeno de Honoro kaj Merito; Ordo de majo; Ordeno de la Liberiganto; Federacia Meritkruco; Kavaliro Grandkruca de la Ordeno de la Nederlanda Leono; Ordeno de la Stelo de la Rumana Socialisma Respubliko ; vd
vd	Fonto: Vikidatumoj
	v • d • r

Juan Domingo PERÓN (naskiĝis la 8-an de oktobro 1895, mortis la 1-an de julio 1974) estis argentina politikisto en la 20-a jarcento.

Perón, arda naciisto, estis prezidento de Argentino en la kvardekaj kaj kvindekaj jaroj, kaj denove, mallonge, en la sepdekaj jaroj. Li fondis popolisman movadon justicialismo (Partido Justicialista), ankaŭ nomatan peronismo, kiu sin apogis je la plej malsupraj tavoloj, la sindikatoj kaj la t.n. senĉemizuloj. Ĝi estis forte kontraŭkomunisma, sed sen tre klara ideologio, kio permesis la ekeston de aloj ekstremmaldekstraj ĝis ekstremdekstraj, kaj kiu ankoraŭ restas forta en Argentino (pluraj el la lastaj prezidentoj sin deklaras peronistoj).

Juan Perón estis la fondinto kaj ĉefa figuro de la peronista movado kaj ideologio, formo de sindikat-orientita populismo kiu aperis en la 1940-aj jaroj. Kiam la Justicia Partio de Perón venkis en la argentinaj elektoj de 1946, Perón fariĝis prezidanto. Li aboliciis parlamentan demokration. Perón estis renversita per militista puĉo en 1955, post kio la sindikatoj kaj naciaj sindikatistoj estis subpremitaj. Perón venkis en alia elekto en 1973, kaj revenis el ekzilo en Hispanio, kie li regis Argentinon dum jaro antaŭ sia morto.

Perón kredis nek je komunismo nek je kapitalismo. Li ne volis komenci de specifa ideologio, sed li volis agi laŭ tio, kio estis plej bona en la situacio. Klasbataloj devus ĉesi kaj ĉiuj internaj konfliktoj devis esti solvitaj pace, por ke tio estu plej bona por la lando. Tial, oni devis havi fortan ŝtaton kun potenca gvidanto, kiu povus trapenetri. Ĉar li estis elektita de la popolo, li vidis sin kiel demokrato, kvankam decidoj malofte estis faritaj demokratie. Liaj politikoj fine estis ŝanĝeblaj.

La dua edzino de Perón, Eva Duarte, Evita, estis la plej potenca virino de Argentino antaŭ sia frua morto.

Lia posteulino estis la tria edzino María Estela Martínez de Perón, Isabelita, kiu estis la unua ino kiu iĝis prezidento de la respubliko.

Galerio

Perón sur la titolpaĝo de la revuo El Obrero Ferroviario (1945)
Juan Perón kun prezidenta rubando
Perón subskribanta la dekreton laŭ kiu ĉiuj argentinaj fervojoj transiras al ŝtata posedo