Saltu al enhavo

Jules Bastien-Lepage

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jules Bastien-Lepage
Memportreto, ĉ. 1880
Memportreto, ĉ. 1880
Persona informo
Jules Bastien-Lepage
Naskiĝo 1-an de novembro 1848 (1848-11-01)
en Damvillers, Meuse
Morto 10-an de decembro 1884 (1884-12-10) (36-jaraĝa)
en 17-a arondismento de Parizo
Mortis pro naturaj kialoj Redakti la valoron en Wikidata vd
Mortis per kancero Redakti la valoron en Wikidata vd
Lingvoj franca vd
Ŝtataneco Francio Redakti la valoron en Wikidata vd
Alma mater Nacia Altlernejo de Belartoj Redakti la valoron en Wikidata vd
Subskribo Jules Bastien-Lepage
Memorigilo Jules Bastien-Lepage
Familio
Gefratoj Émile Bastien-Lepage (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Profesio
Okupo pentristo grafikartisto desegnisto presgravuristo artisto Redakti la valoron en Wikidata vd
Laborkampo pentrado vd
Verkado
Verkoj Adolphe Franck (1810-1893), French philosopher 
Émile Bastien-Lepage 
The Beggar 
October (Saison d'octobre) vd
vd Fonto: Vikidatumoj
vdr

Jules Bastien-Lepage - n. la 1-an de novembro 1848 en Damvillers, departemento Meuse de Francio, m. en aĝo de 36 jaroj la 10-an de decembro 1884 en la 17-a arondismento de Parizo - franca realisma pentristo, gravuristo kaj vidartisto. Li ekde 1868 edukiĝis en la Nacia Altlernejo de Belartoj de Parizo, kvankam la studado estis interrompita per soldateco en la franca-prusia milito de 1870-1871, kiu por li signifis fortan vundiĝon. Post siaj studoj, li baldaŭ distanciĝis de la akademia maniero de siaj instruistoj ĝis la mezuro, ke li engaĝiĝis al nefalsita naturalismo celanta reprodukti la realon. La strebo al skrupule preciza reproduktado de ĉiuj koincidoj de la naturo estis jam evidenta en la portreto de lia avo el 1874, kaj la "Komunikantino" (La Communiante, 1875) kaj la "Adoro de la Paŝtistoj" moviĝis en la sama direkto. Lia dua temo estis scenoj de la vivoj de farmistoj. Sekvante la verkojn de Jean-François Millet, li komencis tion nur en 1877 per la pentraĵo Fojnorikolto (Les foins), kiu estis pionira en tielnomita subĉiela pentrado. Ekde 1878 li regule partoprenis en la Pentrosalono de Parizo kun siaj bildoj, inkluzive de portretoj kaj hejmaj scenoj. Tiutempe, liaj verkoj estis kontestataj kaj renkontis kaj severan kritikon kaj bonegan agnoskon. La pentraĵo "Oktobra terpomrikolto" sekvis en 1879. Lia kreaĵo Johana de Arko, prezentita ĉe la Pariza Salono en 1880, estas konsiderita unu el la elstaraj verkoj de lia verko. Tio estis sekvita en 1881 fare de la "Almozpetisto" (grava laboro), en 1882 de la "Kolektanto de branĉetoj" kaj en 1883 de "Amo en vilaĝo". Tiuj ĉi verkoj plifirmigis lian pozicion kiel "peranto" inter impresionismo kaj "salona pentrado", tiel ke li estis finfine honorita per ekspozicio ĉe la prestiĝa Londona galerio Grosvenor.

Cetere li ankaŭ pluvivas en kvin bronzaj statuoj de la kolega skulptisto Auguste Rodin, de kiuj unu estas en la ĝardenoj de la muzeo Rodin en Parizo, unu en la hejmloko Damvillers, plia en Erevano, Armenio kaj du pliaj en la Universitato Stanford kaj en Filadefio, Usono.