Károly Aszlányi

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

ASZLÁNYI Károly [asla:nji] (naskiĝis la 22-an de aprilo 1908 en Ada Kaleh, mortis la 8-an de decembro 1938 en Dorog[1]) estis hungara verkisto kaj ĵurnalisto.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Li studis en Nagybecskerek kaj li pasigis pli longan tempon en Vieno kaj Germanujo. Li estis interna kunlaborantode Sporthírlap. Li verkis plurajn sukcesajn teatraĵojn. Li mortis pro aŭtomobilakcidento.

Ĉefaj verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Pénz a láthatáron (romano, Bp., 1929);
  • Szélhámos kerestetik (dramo, prezento: Nemzeti Színház, 1930);
  • Hét pofon (romano, Bp., 1934) – en Esperanto aperis kiel Sep vangofrapoj (trad. Ladislao Spierer; 1-a eld. 1943, 2-a eld. 1984);
  • Aludni is tilos (romano, Bp., 1935);
  • Sok hűhó Emmiért (romano, Bp., 1935);
  • Özöngáz (romano, Bp., 1936);
  • Brendford rendet csinál (romano, Bp., 1937).

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Papp R.: Előszó a „Hét pofon”-hoz (Bp., 1943);
  • Szalay Károly: A. K. ( post parolo al eldono de 1959-a deSok hűhó Emmiért);
  • Bóka László: Arcképvázlatok és tanulmányok (Bp., 1962).

Fonto[redakti | redakti fonton]