Saltu al enhavo

Kalia duuraniato

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Kalia duuraniato (VI)
Plata kemia strukturo de la Kalia duuraniato (VI)
Alternativa(j) nomo(j)
  • Duuraniato de kalio
Kemia formulo
K2U2O7
CAS-numero-kodo7790-63-8
ChemSpider kodo34986325
Merck Index15,7812
PubChem-kodo90479517
Fizikaj proprecoj
Aspektoflavaj aŭ oranĝkoloraj solidaĵoj
Molmaso666,25762 g•mol−1
Mortiga dozo (LD50)radioaktiva substanco
Sekurecaj Indikoj
RiskojR26/28 R33
SekurecoS20/21 S45
Pridanĝeraj indikoj
Danĝero
GHS Damaĝo Piktogramo
06 – Venena substanco 08 – Risko al sano
09 – Noca por vivmedio
GHS SignalvortoDamaĝa substanco
GHS Deklaroj pri damaĝojH300+330, H373, H411
GHS Deklaroj pri antaŭgardojP260, P264, P270, P271, P273, P284, P301+310, P304+340, P310, P320, P330, P391, P403+233, P405, P501
Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo
(25 °C kaj 100 kPa)

Kalia duuraniato (VI)K2U2O7 estas urania neorganika salo konata kiel flava oksido de uranio. Kune kun amonia duuraniato, ĝi estas unu el la komponaĵoj de la urania flava torto, iu miksaĵo da uraniaj oksidoj.

En la klasika metodo por ekstraktado de uranio, la uraninito (aŭ UO2) estas rompita per miksaĵo da sulfata kaj nitrata acidoj. La uranio dissolviĝas por formado de "uranila sulfato", kaj kalia hidroksido aldoniĝas por precipitigi la uranion kiel kalian duuraniaton. Ĉi-antikva metodo por uraniekstraktado el ercoj de uraninito nuntempe estas anstataŭita procezoj tiel kiel persolvaĵa ekstraktado, jona interŝanĝo kaj metodoj pri volatileco.

En la pasinteco ĝi estis grande uzita por produktado de urania vitro aŭ vazelina vitro, pro tio ke la kalia salo facile dissolviĝas en silika matrico dum la ekbrulado de la komenca fando. Duuraniato de kalio estas brilaj kristaloj, kiuj kolore varias ekde flavaj ĝis oranĝo-ruĝaj laŭ la preparado-maniero.

Sintezo 1

[redakti | redakti fonton]

Sintezo 2

[redakti | redakti fonton]

Sintezo 3

[redakti | redakti fonton]

Sintezo 4

[redakti | redakti fonton]
  • Preparado per interagado de nitrato, acetato aŭ sulfato de uranilo kaj kalia oksido[3]:

Sintezo 5

[redakti | redakti fonton]

Literaturo

[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ

[redakti | redakti fonton]

Referencoj

[redakti | redakti fonton]