Kenneth Tynan
| Kenneth Tynan | ||
|---|---|---|
_(cropped).jpg) | ||
| Persona informo | ||
| Naskiĝo | 2-an de aprilo 1927 en Birmingham | |
| Morto | 26-an de julio 1980 (53-jaraĝa) en Santa Monica | |
| Mortis pro | naturaj kialoj  vd | |
| Mortis per | pulma emfizemo vd | |
| Tombo | Oxfordshire Holywell Cemetery (en)  vd | |
| Lingvoj | angla vd | |
| Ŝtataneco | Unuiĝinta Reĝlando vd | |
| Alma mater | Kolegio Magdaleno King Edward's School (en) vd | |
| Familio | ||
| Edz(in)o | Kathleen Tynan (mul) (1967–1980) Elaine Dundy (mul) (1951–1964) vd | |
| Profesio | ||
| Okupo | taglibristo • dramaturgo • kritikisto • verkisto • aktoro • teatra kritikisto • scenaristo • dramaturgo vd | |
| Aktiva dum | 1952– vd | |
| vd | Fonto: Vikidatumoj | |
Kenneth Peacock TYNAN (n. la 2-an de aprilo 1927 en Birmingham - m. la 26-an de julio 1980 en Santa Monica, Kalifornio) estis angla teatra, muzika kaj filmkritikisto, scenaristo, libretisto, teatra aktoro kaj dramisto. [1]
Unu el la plej famaj teatraj kritikistoj de la 20-a jarcento. Li okupis dignan lokon en la historio de angla teatro.
Vivo
[redakti | redakti fonton]Edukita ĉe la elita Magdalen College, Oksfordo, li regule publikigis en prestiĝaj publikaĵoj kiel ekzemple The Observer de Londono kaj The New Yorker de Novjorko. Dum jardeko, li funkciis kiel literatura konsilisto por la Nacia Teatra Kompanio de Britio.
Sagaca kaj ekstravaganca verkisto, K. Tynan omaĝis al modo fariĝante la aŭtoro de kelkaj sensaciaj distraj prezentadoj, precipe la erotika muzika revuo " Ho, Calcutta! " (1969); filmscenaroj "Nowhere to Go" (1958), la serio "Tempo" (1961-1968), " Macbeth " (1971). [2][3][4]
Tynan estis amiko de gvidaj figuroj en la mondo de teatro, filmo kaj literaturo de sia tempo, kiel ekzemple Orson Welles, Marlene Dietrich kaj Tennessee Williams. Ideologie poziciigita sur la marksisma maldekstro, li partoprenis en la gravaj debatoj de sia tempo, de la Kuba Revolucio ĝis pacifismo kaj la batalo kontraŭ rasismo en Usono.
En julio 1970, li publikigis artikolon en The New Yorker pri la urbo Valencio, kiun li proklamis la "monda ĉefurbo de kontraŭturismo". Ĉi tiu artikolo kaj aliaj dediĉitaj al Marlene Dietrich, Roman Polanski kaj la matadoro Antonio Ordóñez estis inkluditaj en lia libro de 1976, * La Sono de Du Manoj Aplaŭdantaj *.
Ĉiam polemika, kaj fervora kontraŭulo de cenzuro en la teatro, en 1965 Tynan estis la unua persono kiu uzis la vorton " fiko " en brita televido, kio kaŭzis polemikon tiutempe. Poste en la vivo, li retiriĝis al Kalifornio por okupiĝi pri sia verkista kariero.
Verkaro
[redakti | redakti fonton]- He That Plays the King (1950)
- Persona Grata (fotoj kaj kovrilo de Cecil Beaton, 1953)
- Alec Guinness (1953)
- Bull Fever (Longmans, 1955)
- Quest for Corbett (Gaberbocchus Press, 1960)
- Curtains (1961)
- Tynan, Kenneth. (1964) Tynan on Theatre. London: Penguin Books. OCLC 949598.
- Tynan Right and Left: Plays, Films, People, Places and Events (1967; (ISBN 0-689-10271-2))
- The Sound of Two Hands Clapping (1975)
- Show People: Profiles in Entertainment (1980)
- Kathleen Tynan & Ernie Eban (ed.), Profiles (1990)
- Kathleen Tynan (ed.), Kenneth Tynan: Letters (1998)
- John Lahr (ed.), The Diaries of Kenneth Tynan (2001)
- Dominic Shellard (ed.), Kenneth Tynan: Theatre Writings (2007)
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Johnson, Paul. (1988) “13”, Intellectuals, 1‑a eldono, Weidenfeld & Nicolson, p. 324–330. ISBN 0-297-79395-0.
- ↑ . 'Yes, I am a bastard...' Kenneth Tynan: the deathbed interview. theguardian.com (23 September 2001).
- ↑ . When Tynan Came to Stay. theguardian.com (24 September 2001).
- ↑ Rose, Lloyd, "Strutting His Hour Upon the Literary Stage", 8 October 2003.
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- Biografio de Tynan sur nationaltheatre.org