Klaklogaĵo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Ekzemplo de interreta reklamado uzanta du oftajn klakaĉajn taktikojn, [1] inkluzive la uzadon de numeritaj listoj kaj uzadon de informaj interspacoj por instigi scivolemon de legantoj.

Klaklogaĵo estas teksto aŭ miniatura ligilo kiu estas desegnita por tenti uzantojn sekvi tiun ligilon kaj legita, vidita aŭ aŭskultita ĉe ligita peco de enreta enhavo.[2][3] Klak-logaĵaj fraplinioj tipe celas ekspluati la "scivoleman mankon", provizante nur sufiĉan informon fari legantojn de sciigaj retejoj scivolemaj, sed ne sufiĉe kontentigias ilian scivolemon sen klaki trae al la ligita enhavo.[4][5][6]

Difino[redakti | redakti fonton]

Ne estas universale konsentita difino de klaklogaĵo; tamen, Merriam-Webster difinas klaklogaĵon kiel "io dizajnita por igi legantojn klaki sur hiperligilo, precipe kiam la ligo kondukas al enhavo de dubinda valoro aŭ intereso." [7]

BuzzFeed redaktisto Ben Smith deklaras, ke lia publikigo ne faras klaklogaĵon, uzante striktan difinon de klaklogaĵo kiel ĉeftitolo malhonesta pri la enhavo de la artikolo. Smith notas, ke titoloj kiel Buzzfeed kiel "5-jaraĝa knabino levis sufiĉe da mono por porti sian patron, kiu havas finan kanceron al Disney World", liveras precize tion, kion la ĉeftitolo promesas. La fakto, ke la fraza titolo estas skribita por esti okulfrapa, estas senrilata laŭ la vidpunkto de Smith, ĉar la titolo priskribas la artikolon kun precizeco. [8]

Facebook, dum provas redukti la kvanton de klaketo montrita al uzantoj, difinis la terminon kiel titolon, kiu instigas uzantojn alklaki, sed ne diras al ili, kion ili vidos. Tamen ĉi tiu difino ekskludas multajn enhavojn, kiuj estas ĝenerale rigardataj kiel muskluboj. [2]

Pli ofte uzata difino estas subtitolo, kiu intence tromperas kaj sub-liveras. La artikoloj ligitaj al tiaj titoloj ofte ne estas originaloj, kaj aŭ simple refaras la titolon, aŭ kopias enhavon de pli aŭtenta novaĵfonto.

La esprimo klaklogaĵo foje estas uzata por iu ajn artikolo neatingebla por persono. En tiaj kazoj, la artikolo ne estas fakte klaketo per ia laŭleĝa difino de la termino.

Fono[redakti | redakti fonton]

De historia perspektivo, la teknikoj uzitaj de klakaj aŭtoroj povas esti konsiderataj derivitaj de flava ĵurnalismo, kiu prezentis malmultan aŭ neniun legitiman bone esploritan novaĵon kaj anstataŭe uzis okulfrapajn titolojn, kiuj inkluzivis troigojn de novaĵokazaĵoj, skandalo, aŭ sensaciismo. Unu kaŭzo de tiaj sensaciaj rakontoj estas la polemika praktiko nomata ĉekovaĵa ĵurnalismo, kie novaĵportistoj pagas fontojn por sia informo sen kontroli ĝian veron. En Usono ĝi estas ĝenerale konsiderata maletika praktiko, ĉar ĝi ofte faras famulojn kaj politikistojn lukraj celoj de nepruvitaj akuzoj. [9] Laŭ verkisto de Washington Post, Howard Kurtz, "ĉi tiu prospera tabuleca kulturo forigis la malnovajn difinojn de novaĵoj per enhavado de sensencaj kaj sensaciaj rakontoj pri famuloj pro profito". [9]

Uzu[redakti | redakti fonton]

Por retejoj kiuj prosperas je miloj da klak-al-enhavoj, multaj aŭtoroj vidas la uzon de klaklogaĵo kiel rimedon por frapadi homan psikon formante ĉi tiujn allogajn titolojn. Ekzistas ankaŭ tiuj, kiuj uzas ĉi tiun metodon por rettrompaj atakoj por disvastigi malicajn dosierojn aŭ ŝteli uzanto-informojn. La atako okazas post kiam la uzanto malfermas la ligon provizitan por lerni pli. Klaklogaĵo ankaŭ estis uzita por politikaj celoj kaj estis kulpigita pri la pliiĝo de mensoga politiko. Katherine Viner, ĉefredaktisto en The Guardian skribis, ke "postkuri malmultekostan malmultekostan alklakojn koste de precizeco kaj vereco" subfosis la valoron de ĵurnalismo kaj vero. [10] Emociaj temoj kun krudaj titoloj estas vaste dividitaj kaj alklakitaj, kio rezultis en tio, kion Slate priskribis kiel "agregacio de indigno" kaj proliferado de retejoj tra la politika spektro - inkluzive Breitbart News, Huffington Post, Salon, Urbodomo kaj la Gawker Media blogoj - kiuj profitis produktante divideblajn mallongformajn pecojn, kiuj proponas simplajn moralajn juĝojn pri politikaj kaj kulturaj aferoj. [11]

Ekzistas diversaj klakaj strategioj, inkluzive la kunmetaĵon de fraplinioj de novaĵoj kaj retaj artikoloj, kiuj konstruas suspenson kaj senton, allogas kaj incitetas uzantojn por alklaki. Iuj el la popularaj aliroj por atingi tiujn inkluzivas la prezentadon de ligo kaj bildoj interesaj al la uzanto, ekspluatante scivolemon rilate al avareco aŭ prurienta intereso. Ne malkutime, ekzemple, por ĉi tiuj enhavoj inkluzivi malĉastan bildon aŭ "gajni monon rapide".

Reago[redakti | redakti fonton]

Antaŭ 2014, la ĉieesto de klaklogaĵo en la reto komencis konduki al kontraŭreago kontraŭ ĝia uzo. [6][12] Satira gazeto The Onion lanĉis novan retejon, ClickHole, kiu parodiis klaklogaĵajn retejojn kiel Upworthy kaj BuzzFeed, [13] kaj en aŭgusto 2014, Facebook anoncis ke ĝi portis teknikajn aranĝojn por redukti la efikon de klaklogaĵo sur sia socia reto, [14] [15] [16] uzante, inter aliaj indikoj, la tempon pasigitan de la uzanto dum vizitado de la ligita paĝo kiel maniero distingi klaklogaĵon de aliaj specoj de enhavo. [17] Anoncantoj kaj ĝenerala falo en reklamaj klakoj ankaŭ influis la klakan modelon, ĉar retejoj moviĝis al sponsorita reklamado kaj denaska reklamado kie la enhavo de la artikolo estis pli grava ol la klak-indico. [11]

Ĉar tiu problemo altiris intereson, iloj kreiĝis por trakti la klakan problemon. Klaklogaĵo-detekto, ekzemple, estis integrita en retumilaj aplikoj dum ciferecaj platformoj kie enhavo estas dividita kiel Twitter ĝisdatigis siajn respektivajn algoritmojn por filtri klaketajn enhavojn. Sociaj amaskomunikilaj grupoj, kiel Stop Klaklogaĵo, [18] [19] [20] [21] batalas klaklogaĵon donante mallongan resumon de la klaklogaĵo-artikolo, fermante la "scivolan interspacon". Estis evoluigitaj ankaŭ klaklog-raportantaj retumilaj kromprogramoj fare de la esplorkomunumo por raporti klaklogaĵo-ligilojn por pliaj antaŭeniroj en la kampo surbaze de kontrolitaj lernaj algoritmoj.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Gardiner, Bryan (18a de decembro, 2015). "You'll Be Outraged At How Easy It Was To Get You To Click On This Headline". Wired. Alirita la 8an de majo 2019.
  2. 2,0 2,1 O'Donovan, Caroline. "What is clickbait?". Nieman Foundation for Journalism. Niewman labs. Alirita la 8an de majo 2019.
  3. Frampton, Ben (14a de septembro 2015). "Clickbait - the changing face of online journalism". BBC. Alirita la 8an de majo 2019.
  4. Derek Thompson (14a de novembro, 2013). "Upworthy: I Thought This Website Was Crazy, but What Happened Next Changed Everything". The Atlantic. Alirita la 8an de majo 2019.
  5. Katy Waldman (23a de majo, 2014). "Mind the 'curiosity gap': How can Upworthy be 'noble' and right when its clickbait headlines feel so wrong?". National Post. Alirita la 8an de majo 2019.
  6. 6,0 6,1 Emily Shire (14a de julio 2014). "Saving Us From Ourselves: The Anti-Clickbait Movement". The Daily Beast. Alirita la 8an de majo 2019.
  7. "Definition of CLICKBAIT". www.merriam-webster.com. Alirita la 8an de majo 2019.
  8. Smith, Ben (6a de novembro, 2014). "Why BuzzFeed Doesn't Do Clickbait". BuzzFeed. Alirita la 8an de majo 2019.
  9. 9,0 9,1 Kurtz, Howard. "Kotizoj por Sleaze",, Washington Post, la 27-an de januaro, 1994
  10. [1]
  11. 11,0 11,1 [2]
  12. [3]
  13. [4]
  14. [5]
  15. [6]
  16. [7]
  17. [8]
  18. [9]
  19. [10]
  20. [11]
  21. [12]