Klodvigo la 3-a
Vidu ankaŭ: Listo de francaj reĝoj| Klodvigo la 3-a Chlodovechus tertius rex Francorum (670-676) | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 Aŭstrazio, patrujo de la Frankoj (malhelverde), kaj iliaj postaj konkeroj (aliaj nuancoj de verdo) | |||||
| Persona informo | |||||
| Clovis Chlodowech | |||||
| Naskiĝo | 670 en Metz, Aŭstrazio, Imperium francorum | ||||
| Morto | post 676 en Metz, Aŭstrazio, Imperium francorum | ||||
| Familio | |||||
| Dinastio | Merovidoj vd | ||||
| Patro | Klotaro la 3-a  vd | ||||
| Parencoj | Klotaro la 3-a (ebla patro) vd | ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | monarko vd | ||||
| |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Klodvigo la 3-a estis merovida reĝo de Aŭstrazio, Burgonjo kaj Neŭstrio inter 675 kaj 676.
Biografio
[redakti | redakti fonton]Klodvigo la 3-a estis la franka reĝo de Aŭstrazio en 675 kaj eble ĝis 676. Membro de la merovida dinastio, li estis infano kaj lia regado estis tiel mallonga kaj pridisputata, ke oni povas konsideri lin nur trono-postulanto. Li foje eĉ estas lasita sennombra kaj Klodvigo la 4-a anstataŭe nomiĝas Klodvigo la 3-a. La sola fonto pri lia regado estas la nuntempa Suferado de Leudegaro ("Passio Leudegarii").
Post la murdo de Ĉilderiko la 2-a, en 675, la regnoj Aŭstrazio kaj Neŭstrio akceptis malsamajn postulantojn por la trono. En Neŭstrio, sub la influo de Leudegaro, episkopo de Autun, la pli juna frato de Ĉilderiko, Teodoriko la 3-a, estis instalita kiel reĝo. En Aŭstrazio, Ebroino, la antaŭa urbestro de la palaco, instalis Klodvigon la 3-a kun subteno de frakcio de la magnatoj kontraŭaj al la urbestrorajto de Vulfoaldo.
Ebroino kaj liaj aliancanoj asertis, ke Klodvigo estis filo de Klotaro la 3-a, la pli aĝa frato de Ĉilderiko. La Suferado de Leudegaro asertas, ke tio estis mensogo, kvankam nenio estas nekredebla en ĝi, ĉar Klotaro estis ĉirkaŭ dudek tri jarojn aĝa kiam li mortis.
La nomumigo de Klodvigo ne estas kutima, ĉar unuenaskitaj filoj en la merovida dinastio ofte estis nomitaj laŭ siaj avoj, kaj la patro de Klotaro estis Klodvigo la 2-a. Kiam Teodoriko la 3-a havis filon, en 677, tamen, li nomis lin Klodvigo (la estonta Klodvigo la 4-a) kaj tio povas esti prenita kiel pruvo, ke la "Pasio Leudegarii" estas ĝusta kaj ke la frato de Teodoriko neniam havis filon kun tiu nomo.
Ebroino bezonis legitiman merovidon por krei armeon kaj eldoni laŭleĝe devigajn ordonojn (praecepta). (Generacion poste, la sama postulo devigis Karolon Martelon trovi merovidan pretendanton, nome Klotaro la 4-a, en 717.) Post kiam li estis enpostenigita, Ebroino marŝigis la armeon en la nordokcidenton de la regno kaj kaptis la reĝan trezorejon aŭtune de 675.
Post kiam li certigis kontrolon de la trezorejo, li jam ne bezonis Klodvigon kaj forlasis lin, deklarante sin aliancito de Teodoriko la 3-a. Tiuj Aŭstrazianoj kontraŭaj al Ebroino kaj al unio kun Neŭstrio, tamen, ne agnoskis Teodorikon, kaj anstataŭe surtronigis Dagoberton la 2-a iam inter la 2-a de aprilo kaj la 30-a de junio 676.
Ekzistas kelkaj moneroj, kiuj estis atribuitaj al la mallonga regado de Klodvigo la 3-a. Ĉi tiu atribuo, unue sugestita de Jean Lafaurie, en 1956, estis akceptita de Egon Felder kaj Philip Grierson. Ora monero portanta la nomon CHLODOVIO RIX kaj la nomon de la monfaristo, Eborino, verŝajne apartenas al li.
Kvankam ĝi eble estis monfarita sub la regado de Klodvigo la 4-a, ne ekzistas pruvoj pri la daŭrigo de ora monerfabrikado en la frankaj regnoj post la 670-aj jaroj. Simile, malfruaj oraj tremisoj de Marsejlo portantaj la nomon Klodvigo verŝajne apartenas al Klodvigo la 3-a. Laŭstile, ĉi tiuj havas multon komune kun la monerado de Dagoberto la 2-a, portanta la motivon de la kruco sur ŝtipoj sur la dorso, laŭimite de la bizanca monerigado.
Pri la fina sorto de Klodvigo la 3-a, nenio estas konata.
