Saltu al enhavo

Koloido

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Lakto estas emulsia koloido de grasaj globuletoj dispersitaj en akvo.

Koloido estas miksaĵo de nesolveblaj eretoj de unu substanco en alia substanco, en kiu la eretoj estas tiom malgrandaj (ĝenerale 1 nm ĝis 1 μm)[1][2], ke ili ne elfalas al la fundo. Ili tiel distingiĝas de suspensioj (kun pri grandaj eretoj), kaj solvaĵoj (kun unuopaj molekuloj). La eretoj kaj la medio povas ĉiu estas solido, likvo, aŭ gaso, kreante diversajn specojn de koloido.

La studo de koloidoj komenciĝis en 1845 fare de Francesco Selmi[3][4][5][6], kiu nomis koloidojn kvazaŭsolvaĵoj. Michael Faraday[7] kaj Thomas Graham pliprofundigis la studon, kaj kreis la nomon koloido en 1861.[8][9][10]


Oni povas enklasigi koloidojn:

Medio/fazo Dispersita fazo
Gaso Likvo Solido
Dispersa medio Gaso Ne ekzistas Likva aerosolo

Ekz.: nebulo, nuboj, vaporo

Solida aerosolo

Ekz.: fumo, glacinubo, atmosferaj partiklaj materioj

Likvo Ŝaŭmo

Ekz.: batita kremo, razkremo

Emulsio likva kristalo

Ekz.: lakto, majonezo, haŭtŝmiraĵo, laktosuko, biologiaj membranoj

Solo

Ekz.: sango, farbo

Solido Solida ŝaŭmo

Ekz.: aeroĝelo, ŝvebanta sapo, polistireno, pumiko

Ĝelo

Ekz.: gelozo, gelateno, ĵeleo

Solida solo

Ekz.: rubeno, silicia karbido

Referencoj

[redakti | redakti fonton]
  1. (2009) Compendium of polymer terminology and nomenclature : IUPAC recommendations, 2008. Cambridge: Royal Society of Chemistry. ISBN 978-1-84755-942-5. OCLC 406528399.
  2. (2009-01-01) “Dispersity in polymer science (IUPAC Recommendations 2009)”, Pure and Applied Chemistry 81 (2), p. 351–353. doi:10.1351/PAC-REC-08-05-02. 95122531. 
  3. Selmi, Francesco "Studi sulla dimulsione di cloruro d'argento". Nuovi Annali delle Scienze Naturali di Bologna, 1845.
  4. Selmi, Francesco, Studio intorno alle pseudo-soluzioni degli azzurri di Prussia ed alla influenza dei sali nel guastarle, Bologna: Tipi Sassi, 1847
  5. Hatschek, Emil, The Foundations of Colloid Chemistry, A selection of early papers bearing on the subject, The British Association Committee on Colloid Chemistry, London, 1925
  6. Selmi, Francesco - Sur le soufre pseudosoluble, sa pseudosolution e le soufre mou, Journal de Pharmacie et de Chimie, tome 21, 1852, Paris
  7. (2006) “Discovering Discovery: How Faraday Found the First Metallic Colloid”, Perspectives on Science 14, p. 97–121. doi:10.1162/posc.2006.14.1.97. 55882753. 
  8. (1861) “X. Liquid diffusion applied to analysis”, Philosophical Transactions of the Royal Society of London 151, p. 183–224. doi:10.1098/rstl.1861.0011. 186208563.  . Page 183: "As gelatine appears to be its type, it is proposed to designate substances of the class as colloids, and to speak of their peculiar form of aggregation as the colloidal condition of matter."
  9. (2009) Richard G. Jones: Compendium of Polymer Terminology and Nomenclature (IUPAC Recommendations 2008), 2‑a eldono, RSC Publ., p. 464. ISBN 978-0-85404-491-7.
  10. (2009) “Dispersity in polymer science (IUPAC Recommendations 2009)”, Pure and Applied Chemistry 81 (2), p. 351–353. doi:10.1351/PAC-REC-08-05-02. 95122531.