Ksenokrato

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Xenocrates.jpg

Ksenokrato, (helene Ξενοκράτης ), konata ankaŭ kiel Ksenokrato el Ĥalkedono (proks. 398 a.Kr., Ĥalkedono – proks. 314 a.Kr., Ateno) estis (helena filozofo kaj matematikisto, disĉiplo de Platono. En la jaroj 339 a.Kr.-314 a.Kr. li estris (Malnovan) Akademion, kiam li anstataŭis Speŭsipon. Li klopodegis kunligi pitagorisman instruon pri nombroj a Platonan instruon pri ideoj, kaj esprimis opinion, ke nombroj kaj ideoj devenas el unu komuna prabazo. Li diferencigis tri specoj de ekzisto: pensado, kredado kaj sentuma perceptado. Oni atributas al li disdividon de filozofio en logikon, (retorikon, gramatikon kaj dialektikon), fizikon kaj etikon, sed preformitaj jam de Platono. Liaj verkoj ne konserčviĝis ĝis nun.

Fonto[redakti | redakti fonton]

En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Xenokratés en la ĉeĥa Vikipedio.