László Salamon

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search

SALAMON László (ŝalamon) Salló Tamás estis rumanuja hungara poeto, kritikisto, ĵurnalisto naskita en Nadjvarado la 10-an de julio 1891 kaj mortinta en Kluĵo la 16-an de oktobro 1983. Li estis la edzo de redaktorino, instruistino Ella Salamon.

Biografio[redakti | redakti fonton]

László Salamon finis la kolegio de Nagyenyed kaj li studis latinan-hungaran lingvojn en Budapeŝto. En 1910 li aniĝis de socialdemokratia partio. En 1913 iĝis ĵurnalisto ĉe Nagyváradi Napló. Li estis iom da tempo sekretario de Mihály Károlyi. Post la konsilatara republiko li estis kondamnita por 4 jaraj malliberejo. En 1924 li translokiĝis al Kluĵo kaj laboris al ĵurnaloj. Inter 1940-1944 li estis ekstera kunlaboranto de Népszava Híd kaj Újság de Budapeŝto. En 1944 oni deportis lin al Dachau. Post 1945 li estis redaktoro de Erdély kaj Igazság. Ekde 1951 li estis gvidanto de Scienca Eldonejo. Dum sia kariero li estis kunlaboranto de 61 gazetoj.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Első áldozás, v., Nagyvárad, 1914;
  • Eros oltárára, v., Nagyvárad, 1916;
  • Végtelen élet, v., Nagyvárad, 1926;
  • Nincs megállás, szociológiai és politikai tan., Kvár, 1931;
  • Rettenetes Adolf, szatirikus eposz, Kvár, 1933;
  • A barlanglakó üzenete, Kvár, 1934 ;
  • Három géniusz, tan.-ok, Kvár, 1942;
  • Ember, hol vagy?, v., 1943;
  • A könnyek ellen, vál. v., Kvár, 1947;
  • Emelt fejjel, v., Bk., 1955;
  • A jóság balladája, v., Bk., 1959;
  • Töretlen hittel, v., Bk., 1961;
  • Kolozsvári ősz, v., Bk., 1964;
  • Versek, Bk., 1966;
  • Salamon László legszebb versei, Bk., 1968;
  • Nyitott könyv, v., Kvár, 1971;
  • Május kék madara, esszék, publ. írások 1923-1943, Bk., 1971;
  • Az emberség pártján, esszék, kritikák, Bk., 1980.

Tradukvolumoj[redakti | redakti fonton]

  • A. Sz. Puskin: Mesék [kun Rózsa Aliz, Vajda Béla], Bk., 1949.

Fontoj[redakti | redakti fonton]