Landgraflando Hesio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Landgraflando Hesio
Origina nomo Landgrafschaft Hessen
 Landgraflando Turingio 12641567 Hesio-Kaselo 
Hesio-Darmstadt 

Flag of Hesse.svg

Coat of arms of Hesse.svg

Geografio
Landgrafujo Hesio (blua), ĉirkaŭ 1400
Landgrafujo Hesio (blua), ĉirkaŭ 1400
Ĉefurbo:
Marburg, Gudensberg,
Kassel (ekde 1277)
Loĝantaro
Ŝtat-strukturo
Monarĥio - landgrafujo
Patrina lando:
Estiĝo:
Dispartigo el landgrafujo Turingio
Pereo:
Disdivido al Hesio-Kaselo, Hesio-Darmstadt, Hesio-Marburg, Hesio-Rheinfels
Antaŭaj ŝtatoj:
Landgraflando Turingio Landgraflando Turingio
Postsekvaj ŝtatoj:
Hesio-Kaselo Hesio-Kaselo
Hesio-Darmstadt Hesio-Darmstadt
Historio

La landgraflando Hesiolandgrafujo Hesujo, germane Landgrafschaft Hessen, estis mezepoka teritorio de la Sankta Romia Imperio kaj la historia antaŭulo de la hodiaŭa Hesio en Germanio.

Landgrafujo de Hesio

La Landgrafujo de Hesio estis princlando de la Sankta Romia Imperio kun la historia kerna areo en la nordo kaj meze de hodiaŭa stato de Hesio. La restadejo estis komence mallongtempa en Marburg kaj Gudensberg, sed de 1277 en Kassel. Eĉ antaŭ 1500, la Landgraflando Hesio estis kreskanta teritoria al la riveroj Rejno kaj Nekar. La Princlando estis regita de la Domo de Hesio.


Historio[redakti | redakti fonton]

Prahistorio[redakti | redakti fonton]

La nomo Hesio devenas de la ĝermana tribo de la Chattoj (prononcita [xatən] kun ch kiel en ho), kiu ekloĝis ĉirkaŭ la tempa turnpunkto je la riveroj Fulda, Eder, kaj inter la supraj riverpartoj de Lahn kaj Werra. Etimologie, la termino disvolvis dum la dua sona movo de la latina. Chatti tra Hatti, Hazzi, Hassi (700) al Hessi (738). Hesoj kaj frisoj estas la solaj ĝermanaj triboj kiuj konservis ĝis hodiaŭ, ankaŭ ilian nomon kaj ilian loĝlokan areon, sed rekta evolua posteuleco de Chattoj kaj Hesoj hodiaŭ ne estas pruvebla. Post la fino de la supereco de la Konradiner ĝis 918 en Hesio ekestis surbaze de oficiaj graflandoj kelkaj graflandoj regteritorioj. Inter ili, la grafoj Werner akiris en norda kaj centra Hesio en la frankonia Hessengau (graflando Maden), la Gisonoj ĉe la supra kaj meza Lahn, la grafoj de Ziegenhain, la grafoj de Waldeck kaj la Bilsteiner en la mezo de la rivero Werra elstaran gravecon. Per heredaĵo kaj geedzeco, ĉi tiuj graflandoj falis, escepte de Ziegenhain kaj Waldeck, de 1122 al 1247 sub la regado de la Ludowinger grafoj de Turingio, kiu estis levita en 1131 kiel landgrafoj de Turingia. Dum ĉi tiu periodo, la areo de la hesiaj teritorioj estis regitaj rekte fare de plej junaj fratoj de la landgrafoj (kiel grafo de Gudensberg aŭ Grafo en / de Hesio), sed sen reala sendependeco. Renomaj grafoj de Gudensberg-Hesio el la domo de la Ludowinger estis Heinrich Raspe I., Heinrich Raspe II., Heinrich Raspe III. kaj Konrad Raspe, la posta Grandmastro de la Teutona Ordono.

Fondado[redakti | redakti fonton]

Post la malapero de la Ludowinger (1247-1264) sukcese batalis en la milito pri heredsekvoordo inter Turingio kaj Hesio la landgrafa filino Sofi (Sophie de Brabant), geedziĝita Dukino de Brabant, kaj akiris la hesian posedon de la Ludowinger por ŝia filo Heinrich I. de Hesio ( "Henriko la infano") kaj sekurigis denove la sendependecon de Hesio de la heredaĵo de la Ludowinger, akirita de la saksaj [[Wettiner]]. Henriko estis proklamita en 1247 sur la [[Mader Heide]] Landgrafo de Hesio. La 12 de majo 1292 Henriko ofertis la urbo Eschwege al reĝo Adolf kiel feŭdo kaj ricevis ĝin reen kune kun la kastelo Boyneburg, de ĉi tiu kiel hereda feŭdo. Tiel la landgrafoj de Hesio iĝis imperiaj princoj. Heinrich movis sian restadejon en 1277 de Marburg kaj Gudensberg al Kassel kaj fondis la hesian princdomon. Sub landgrafo Filipo I iĝis la graflando Hesio 1526 protestanta kiel rezulto de la Homberga Sinodo. Hesio estis kun Saksio kaj Vurtembergo potencaj pioniroj de la reformacio en la germana reglando.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]