Les Murray
| Les Murray | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| Persona informo | |||||
| Les Murray | |||||
| Naskonomo | Leslie Allan Murray | ||||
| Naskiĝo | 17-an de oktobro 1938 en Nabiac | ||||
| Morto | 29-an de aprilo 2019 (80-jaraĝa) en Taree | ||||
| Religio | katolika eklezio vd | ||||
| Lingvoj | angla vd | ||||
| Ŝtataneco | Aŭstralio  vd | ||||
| Alma mater | Universitato de Sidnejo Taree High School (en)  vd | ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | poeto kritikisto antologo literaturkritikisto tradukisto verkisto ŝtata funkciulo vd | ||||
| |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Leslie Allan MURRAY AO ( naskiĝis la 17-an de oktobro 1938 en Nabiac, Novsudkimrio ; mortis la 29-an de aprilo 2019 en Taree, Novsudkimrio) estis aŭstralia poeto, antologo kaj literaturrecenzisto. [1]
Lia kariero daŭris pli ol kvardek jarojn, kaj li publikigis preskaŭ 30 kolektoj de poezio, same kiel du versromanojn kaj kolektojn de siaj prozaj skribaĵoj . Lia poezio gajnis multajn premiojn kaj li estis rigardata kiel "la plej elstara aŭstralia poeto de sia generacio". [2] Li ankaŭ estis implikita en pluraj konfliktoj dum sia kariero kaj estis nomita de la Nacia Trusto de Aŭstralio kiel unu el la 100 Vivantaj Trezoroj de Aŭstralio. [3][4]
Unu el la plej aŭtoritataj nuntempaj poetoj en la anglalingva mondo. Lia verko estis tre aprezata de Joseph Brodsky, Seamus Heaney, kaj Derek Walcott. La poemoj de Murray estis publikigitaj en apartaj eldonoj, tradukitaj en multajn lingvojn.
Vivo
[redakti | redakti fonton]Murray estas de skota deveno kaj kreskis sur bieno en Bunyah, Novsudkimrio. Li studis ĉe la Universitato de Sidnejo kaj studis folkloron en Anglio. Li debutis en 1965 per la poemaro The Ilex Tree kaj havis sukceson per The Vernacular Republic en 1975. Li estis vidata kiel poeto kaj defendanto de la arbustaro kaj kampara Aŭstralio, kaj kiel kritikisto de moderna civilizo. Li ankaŭ estis vidata kiel konservativulo kaj ekfunkciigis debaton per pridubado de multkulturismo kaj homa respondeco pri klimata ŝanĝo. Murray estis katoliko, konvertiĝinte.
Verkaro
[redakti | redakti fonton]La poezio de Murray estas profunde ligita kun la naturo kaj vivo de Aŭstralio, la mondkoncepto de ĝiaj unuaj setlantoj, kaj la frua literaturo de la kontinento.
Les Murray kontraŭstaris la modernismon, kiu dominis Aŭstralion. En sia poezio, la poeto kreis, kiel Andreas Dorschel diris, "panoramojn de detruo. La Aŭstralio de Les Murray estas lando rabita je siaj sekretoj fare de turismo kaj komerco. La maŝino kaj la besto estas la du polusoj de lia pejzaĝo. Spite al perforto, nur la vorto, kiu nomas ĝin, restas." [5]
Fredy Neptune
[redakti | redakti fonton]Fredy Neptune (1999) estas la dua versa epopeo de Les Murray. La heroo, Friedrich Boettcher, pseŭdonimo Fredy Neptune, estas germana maristo, kiu, kiam la Unua Mondmilito eksplodis en Mesino, estas kaptita sur germana kargoŝipo provizanta la Goeben per karbo. La Goeben eskapas kaj membriĝas en la servo de la turka floto. Li vojaĝas kun la ŝipo al Turkio, atestas turkajn kruelecojn kontraŭ la armenoj, kaj spertas la ŝokon de sia vivo kiam li atestas virinojn bruligitajn vivantajn. Liaj emocioj poste malakriĝas; li perdis la kapablon simpatii, sed kun ĝi ankaŭ sian kapablon senti doloron. Tio permesas al li pli bone uzi sian grandegan fizikan forton. Post la tumulto de la milito, kiun li spertis en la brita armeo en la Proksima Oriento, li venas al Aŭstralio. Tie li estas ostracizita pro sia germana deveno kaj ne povas trovi permanentan lokon por vivi. Cirkonstancoj kondukas lin al Ameriko, kie li vivas kiel vagabondo kaj fariĝas subtenaktoro en holivudaj filmoj. Li pasigas tempon inter la senhejmuloj kaj kunlaboras kun la socia elito, estas celebrata kiel germana heroo, kaj estas rapide forgesita denove. Li ankaŭ spertas la hororojn de la Dua Mondmilito. Li vane provas vivi simplan vivon. Nur ĉe la fino li kapablas denove senti homajn emociojn, sed li rerigardas duonjarcenton da hororo. La rolulo Fredy kombinas trajtojn de Odiseo, Superviro, Frankenŝtejno, Donkiĥoto kaj Til' Strigospegulo.
 |
|
Verkaro
[redakti | redakti fonton]- The Ilex Tree (1965) (kun Geoffrey Lehmann) – poemoj
- The Weatherboard Cathedral (1969) – poemoj
- Poems Against Economics (1972)
- Lunch and Counter Lunch (1974)
- The Vernacular Republic Selected Poems (1976)
- Ethnic Radio (1978) – poemoj
- The Peasant Mandarin (1978) – prozo
- The Boys Who Stole the Funeral (1980) – romano
- Equanimities (1982) – poemoj
- The Vernacular Republic: Poems 1961–1981 (1982)
- The People’s Otherworld (1983) – poemoj
- Persistence in Folly (1984) – poemoj
- The Daylight Moon (1987) – poemoj
- The Idyll Wheel (1989) – poemoj
- Dog Fox Field (1990) – poemoj
- Blocks and Tackles (1990) – poemoj
- The Rabbiter’s Bounty (1991)
- Translations from the Natural World (1992) – poemoj
- Subhuman Redneck Poems (1996)
- A Working Forest (1997) – prozo
- Fredy Neptune (1998) – epopeo
- Learning Human (2000) – poemoj
- Conscious & Verbal (2001) – poemoj
- Poems the Size of Photographs (2002) – poemoj
- Killing the Black Dog: A Memoir of Depression 96 S. Farrar, Straus and Giroux, New York City 2011, ISBN 978-0374181062
- New Selected Poems (2014) – poemoj
- Waiting for the Past (2015) – poemoj
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ "Australian poet Les Murray dies at 80", Australian Broadcasting Corporation, 29 April 2019.
- ↑ "Les Murray, Australian poet, dies aged 80", 29 April 2019.
- ↑ National Living Treasures – Current List, Deceased, Formerly Listed, National Trust of Australia (NSW), 22 August 2014
- ↑ MAMAMIA TEAM (12 March 2012) 100 National Living Treasures: Who's missing?. Arkivita el la originalo je 2025-04-29. Alirita 12 May 2019 .
- ↑ Coetzee J. M. (29 September 2011). "The Angry Genius of Les Murray". The New York Review of Books. pp. 3, "is widely acknowledged to be the leading Australian poet of his generation". Retrieved 13 September 2011.
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- Profilo ĉe la Poezia Arkivo, kun poemoj skribita kaj aŭdio.
- Profilo de Murray kun poemoj kaj aŭdio ĉe Poetoj.org. Reprenita 2011-01-03
- Profilo kaj poemoj ĉe la Poezia fondaĵo. Reprenita 2011-01-03