Lingvafrankao

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Lingvafrankao (Lingua franca [lingŭa franka], "lingvo franka, t.e., de latinkristanoj"; Sabir, "scio") estis piĝino parolata ĉirkaŭ la Mediteraneo de la 13-a ĝis la 19-a jarcento. Ĝi baziĝis sur la itala, la hispana, la kataluna, la araba kaj aliaj lingvoj.

Ekzemplo[redakti | redakti fonton]

Se ti sabir
ti respondir,
Se non sabir,
tazir, tazir.
Mi star Mufti:
ti qui star ti?
Non intendir,
tazir, tazir.
(Se vi scias, vi respondu, se vi ne scias, silentu, silentu. Mi estas la muftio: Vi, kiu estas vi? Se vi ne komprenas, estu silenta, estu silenta. El Molière, Le bourgeois gentilhomme (1670), La Nobela Burĝo)

Figursenca uzo de la vorto[redakti | redakti fonton]

En multaj lingvoj la esprimo "lingua franca" estas nun uzata ankaŭ kiel termino por iu ajn natura lingvo aŭ piĝino, kiu uziĝas kiel interlingvo. En Esperanto oni tamen uzas tiusence ĉefe "interlingvo".

Listo de kelkaj lingvoj, kiuj fariĝis "lingva-frankaoj"[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]