Lotaringo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
(Alidirektita el Lotaringio)
Saltu al: navigado, serĉo
Reĝlando de Lotaro la 2-a en 855

Lotaringo estis mezepoka reĝolando, kiu poste dividiĝis en la duklandojn Brabanto kaj Loreno[1]. La nomo devenas de Lotario la 2-a.

Historio[redakti | redakti fonton]

En 855 Lotario la 1-a, imperiestro de la Sankta Romia Imperion mortis en Prüm. Lotario la 2-a lia filio iĝis reĝo de reĝolando inter tiamaj Francio kaj Ĝermanio.

En 856 en Orbe la tri (fratoj Ludoviko, Karlo kaj Lotario) difinis la limojn de siaj teritorioj.

En 863 kiam Karlo mortis, Lotario la 2-a ricevis la plejparton de la diocezo de Bezansono.

En 869 Lotario la 2-a mortis. Poste Lotaringo estis pridisputita inter Francio kaj Ĝermanio. Ekde 925 ĝi iĝis tute Germania. En 959 Bruno la frato de Oto la 1-a dispartigis la Lotaringon al Alta-Lotaringo (Loreno) kaj malalta-Lotringo. Ankaŭ la tri episkopaj urboj (Messo, Tulo, Verduno) eliras el Lotaringo.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. PIV 2005