Luis Herrera Campins
| Luis Herrera Campins | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
.svg) | |||||
| Persona informo | |||||
| Luis Herrera Campins | |||||
| Naskiĝo | 4-an de majo 1925 en Acarigua | ||||
| Morto | 9-an de novembro 2007 (82-jaraĝa) en Karakaso | ||||
| Tombo | East Cemetery (en)   vd | ||||
| Lingvoj | hispana vd | ||||
| Ŝtataneco | Venezuelo vd | ||||
| Alma mater | Centra Universitato de Venezuelo vd | ||||
| Partio | Copei (en) vd | ||||
Subskribo  | |||||
| Familio | |||||
| Gefratoj | Pablo Herrera Campíns (mul) vd | ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | advokato • politikisto • ĵurnalisto • juristo vd | ||||
| |||||
| |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Luís HERRERA CAMPINS (naskiĝis la 4-an de majo 1925 en Acarigua, Portuguesa; mortis la 9-an de novembro 2007 en Karakaso) estis prezidanto de Venezuelo de 1979 ĝis 1984. Li estis membro de la Kristandemokrata partio (COPEI). [1]
Politiko
[redakti | redakti fonton]En 1969 li estis elektita Ĝenerala Sekretario de la Kristandemokrata Organizo de Ameriko. De 1974 ĝis 1979 li estis senatano de la ŝtato Lara.
La 3-an de decembro 1978, li venkis en la prezidanta elekto. La 12-an de marto 1979, li ĵuris kiel Prezidanto de Venezuelo, anstataŭigante Carlos Andrés Pérez de la Partio de Demokrata Agado, kiu ŝtatigis la naftoindustrion.
En la kampo de ekstera politiko, en 1980 li subskribis ekonomian interkonsenton kun Meksiko pri la komuna transportado de nafto al la landoj de Centra Ameriko kaj Karibio. En 1982, Herrera subtenis Argentinon en la milito kontraŭ Britio pri la Falkland-Insuloj, lerte ekspluatante kontraŭ-usonanajn kaj kontraŭ-britajn sentojn en la socio. Sur tiu ondo, li prezentis teritoriajn postulojn al la iama brita kolonio, najbara Gujano. Lia registaro ankaŭ agnoskis la Araban Demokratian Saharan Respublikon kiel suverenan ŝtaton en Okcidenta Saharo.
Naftokrizo
[redakti | redakti fonton]Dum la regado de Campín, la naftoproduktanto Venezuelo spertis la Duan Naftokrizon, ekigitan de la Iran-Iraka Milito, kiel orimpetegon; la naftoprezoj triobliĝis. Tamen, la registaro ne sukcesis kontroli sian eksteran ŝuldon, parte ĉar la naftoprezoj denove kolapsis ekde 1983.
La ekonomio stagnis ekde 1979 kaj baldaŭ poste falis en recesion. La 18-an de februaro 1983, la bolivaro estis malplivalorigita (la malnova kurzo de 4,3 bolivaroj por dolaro estis anstataŭigita per sistemo de multoblaj kurzoj), amasa kapitalfuĝo komenciĝis, kaj la ekstera ŝuldo de Venezuelo altiĝis al 30 miliardoj da usonaj dolaroj komence de 1983.
| Antaŭe: | Prezidanto de Venezuelo | Poste: |  |
|---|---|---|---|
| Carlos Andrés Pérez | 1979 - 1984 | Jaime Lusinchi |
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Romero, Simon, "Luis Herrera Campíns, Venezuela Leader, Dies at 82", The New York Times, 2007-11-13. (en-US)
Vidu ankaŭ
[redakti | redakti fonton]- Viernes Negro, nigra vendredo, la 18-a de februaro 1983, kiam la venezuela bolívaro estis konsiderinde malplivalorigita kompare kun la usona dolaro.
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- (hispane) Luis Herrera Campins oficiala biografio
- (hispane) Luis Herrera Campins Arkivigite je 2012-06-26 per la retarkivo Wayback Machine
- Nekrologo en La Tempoj, 14 novembro 2007
- Nekrologo de la International Herold Tribune
- Inaŭguro de Herrera ĉe YouTube