Mandragoro

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Gravuraĵo pri Mandragoro en Hortus Sanitatis, 1497

Mandragoro (Mandragora officinarum) estas genro de plantoj de la familio de solanacoj. La radikojn karakterizas stranga forko, kiu similas al la homa figuro (vira kaj ina). Krom la anesteziaj propraĵoj de la planto, tio verŝajne kontribuis al la supernaturaj povoj atribuitaj al ĝi en multaj popolaj tradicioj.

Ĝi estis unu el la ĉefaj ingrediencoj por la plej multaj el la mitologiaj kaj legendaj pocioj. La nomo probable estas de persa deveno (mehregiah) kaj ĝi estis menciita de la greka kuracisto Hipokrato. Oni ĝin konsideris afrodizia kaj estis ankaŭ uzata en la traktado de fekundeco.

Al la mandragoro estis atribuitaj magiaj ecoj en la Mezepoko. En alkemiaj tekstoj ĝi estis prezentata kun aspekto de homo aŭ infano, pro la homforma aspekto, kiun prenas ĝiaj radikoj en printempo. De tio venas la legendo, laŭ kiu la ploro de mandragoro kapablas mortigi homon. Kiel notite Niccolò Machiavelli en lia samnoma teatraĵo|, la plej sekura maniero por kapti kaj mortigi ĝin estus ligi ĝin per hunda kolŝnuro.

La mandragoro estas bone memorita ne nur de la teatraĵo de Machiavelli, sed ankaŭ ĝi troviĝas inter la magiaj plantoj de la fantazia romano de Harry Potter kaj multaj aliaj modernaj kulturaj referencoj.