Mehetia

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Mehetia
Mehetia NASA 2000.jpg
Situo Pacifiko
Insularo Societa Insularo
Geografia situo 17° 53′ S, 148° 4′ U-17.875-148.0675435Koordinatoj: 17° 53′ S, 148° 4′ U
Situo de Mehetia
Areo 2,3dep1 w3
Plej alta loko Monto Fareura
435 m
Loĝantaro (neloĝata)
bildo de insulo
v  d  r
Information icon.svg

Mehetia estas vulkaninsulo kun relative juna stratovulkano kiu ankoraŭ daŭre aktivas. Ĝi apartenas al la Alventaj insuloj de Franca Polinezio kaj situas 110 km oriente de Tahitio

La insulo estas iom pli granda ol 2 kvadrataj kilometroj. La plej alta punkto estas 435 metroj.

Historio[redakti | redakti fonton]

Mehetia ekestis dum la lasta miliona jarnombro. Antaŭ ol eŭropanoj koloniigis la areon, polinezianoj loĝis sur la insulo kaj ĝi estis komercostacio inter Tahitio kaj la Tuamotuoj. En 1776 Samuel Wallis vizitis la insulon. Li estis la unua eŭropano kiu albordiĝis. En la sama jaro ankaŭ Louis Antoine de Bougainville vizitis ĝin. Ĝis 1806 la insulo estis loĝata. En tiu jaro soldatoj el la Tuamotua arkipelago suprizatakis la insulanaron. La tuta populacio estis fortransportita.

Pliposte en la 19-a jarcento la insulo estis uzata kiel punkolonio. Post tio ĝi definitive estis forlasita. En 1982 por la lasta fojo la vulkano erupciis. En 1986 ankoraŭ forta tertremo sekvis.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]


Desegnaĵo de James Cook el 1769