Mehmed la 5-a

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Mehmed la 5-a
MehmedV.jpg
Persona informo
Naskiĝo 2-an de novembro 1844 (1844-11-02)
en Çırağan Palace, Istanbulo, Flag of the Ottoman Empire (1844–1922).svg Otomana Imperio
Morto 3-an de julio 1918 (1918-07-03) (73-jara)
en Istanbulo
Tombo Tomb of Mehmed V
Loĝloko Dolmabahçe Palace
Ŝtataneco Otomana Imperio
Subskribo Mehmed la 5-a
Familio
Patro Abd-ul-Meĝid
Patrino Gülcemal Sultan
Frat(in)oj Abd-ul-Hamid la 2-aMehmed la 6-a • Ahmed Kemaleddin • Murad la 5-a • Mehmed Burhaneddin Efendi • Refia Sultan • Fatma Sultan
Edz(in)o Kamures Kadınefendi • Mihrengiz Kadın Efendi • Dilfirib Kadınefendi • Dürr-i Aden Kadın Efendi • Nazperver Kadınefendi
Infanoj Ömer Hilmi • Mehmed Ziyaeddin • Şehzade Mahmud Necmeddin
Okupo
Okupo regantoverkisto
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Mehmed la 5-a Reşâd (en Otomana turka: محمد خامس, latinigite: Meḥmed-i ẖâmis; en turka: V. MehmedMehmed Reşad; 2a de Novembro 1844 – 3a de Julio 1918) regis kiel la 35a kaj antaŭlasta Ortomana Sultano (r. 1909–1918). Li estis la filo de la Sultano Abdulmeĝid la 1-a.[1] Li sukcedis sian duonfraton Abdulhamid la 2-a post la Incidento de la 31a de Marto. Li estis sukcedita de sia duonfrato Mehmed la 6-a.

Lia naŭjara regado estis markita de la redono de la nordafrikaj teritorioj de la Imperio kaj de la Dodekanesoj, inklude Rodoson, en la Ital-turka milito, la traŭmata perdo de preskaŭ ĉiuj el la eŭropaj teritorioj okcidente de Konstantinopolo (jam Istanbulo) en la Unua Balkana milito, kaj la eniro de la Otomana Imperio en la Unua Mondmilito en 1914, kio rezultos finfine en la fino de la Imperio.[2]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Abdulmecid, Coskun Cakir, Encyclopedia of the Ottoman Empire, eld. Gábor Ágoston, Bruce Alan Masters, (Infobase Publishing, 2009), 9.
  2. "Rusya Fransa ve İngiltere devletleriyle hal-i harb ilanı hakkında irade-i seniyye [Imperial Decree Concerning the Declaration of a State of War with the States of Russia, France, and the United Kingdom,] Nov. 11, 1914 (29 Teşrin-i Evvel 1330), Takvim-i Vekayi, Nov. 12, 1914 (30 Teşrin-i Evvel 1330)" (PDF).

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Uluçay, M. Çağatay (2011). Padişahların kadınları ve kızları. Ötüken. ISBN 978-9-754-37840-5.
  • Brookes, Douglas Scott (2010). The Concubine, the Princess, and the Teacher: Voices from the Ottoman Harem. University of Texas Press. ISBN 978-0-292-78335-5.
  • Brookes, Douglas S. (4a de Februaro 2020). On the Sultan's Service: Halid Ziya Uşaklıgil's Memoir of the Ottoman Palace, 1909–1912. Indiana University Press. ISBN 978-0-253-04553-9.
  • Monarchies and the Great War. Springer. 2018. ISBN 978-3-319-89515-4.