Menaĥem Mendel
| Menaĥem Mendel | |
|---|---|
| literatura verko | |
| Aŭtoroj | |
| Aŭtoro | Ŝalom Alejĥem |
| Lingvoj | |
| Lingvo | jida lingvo |
| Eldonado | |
| Eldonejo | Yedioth Books |
| Ĝenro | leterforma romano |
Menaĥem Mendel (jide מנחם מענדל) estas serio de rakontoj en la jida lingvo de la verkisto Ŝalom Alejĥem, pri ridigaj heroaĵoj de samnoma ĉefrolulo, kiu estas juda komercisto kaj optimisma shlemiel[1]
La rakontoj estas prezentitaj kiel interŝanĝo de leteroj inter li kaj lia iam ajn-riproĉanta edzinon Sheyne-Shendl kaj poste eldonita kiel leternovelo. Tiuj rakontoj estis skribitaj inter 1892 kaj 1913 en pluraj serioj kaj literaturaj kuntekstoj. La libro mem unue estis eldonita en 1909. En 1913, la 45 leteroj estis publikigitaj en la gazeto " Heint " (jide: "Hodiaŭ"), el kiu la dua volumo estis kunmetita. Notindas ke mankas kohera planado inter serioj, kaj estas probable, ke Ŝolom Alejĥem ne plene planis la rakontojn de Menaĥem Mendel ekde la komenco de sia verkado.
Intrigo
[redakti | redakti fonton]Menaĥem Mendel estas juda komercisto, kiu revas pri riĉiĝo. Li forlasas sian hejmurbon Katrjelbeka, kaj dum multaj migradoj li atingas Odeson, "Jehovicon" (la kromnomo de la aŭtoro por Kievo), Amerikon (Usono) kaj Varsovion. Dum siaj migradoj li korespondas kun sia edzino Ŝeina-Ŝeindel. Kien ajn li iras, Menaĥem Mendel provas integriĝi en la lokan komercon kaj amasigi riĉaĵon. Li inventas planojn kaj ruzojn, kiuj finfine ne utilas al li. Ĉiufoje li konstruas turojn en la aero, kiuj poste kolapsas. Ĉi tiu fakto ne seniluziigas lin, kaj li turnas sin al la sekva profesio, kiu venas al li.