Saltu al enhavo

Michael Maier

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Michael Maier
(1568-1622)
"La Fuĝo de Atalanta", verko de Michel Maier, publikigita en 1618 kaj ilustrita de Matthäus Merian.
"La Fuĝo de Atalanta", verko de Michel Maier, publikigita en 1618 kaj ilustrita de Matthäus Merian.
Persona informo
Naskiĝo 1568
en Rendsburg, Germanio
Morto 1622
en Magdeburgo, Germanio
Lingvoj latina vd
Ŝtataneco Germanio Redakti la valoron en Wikidata vd
Alma mater

Universitato de Prago

Profesio
Okupo kuracisto
mistikulo
filozofo
persona kuracisto
alkemiisto
komponisto
mitografiisto
rozkrucismo Redakti la valoron en Wikidata vd
Laborkampo medicino alkemio vd
Verkado
Verkoj Symbola auræ mensæ duodecim nationum vd
vd Fonto: Vikidatumoj
vdr

Michael MAIER estis germana kuracisto, filozofo, novlatina poeto, publikigisto kaj alkemiisto. En 1608 li iĝis konsilisto kaj kuracisto de la Sankta Romia Imperiestro Rudolfo la 2-a.

Biografio

[redakti | redakti fonton]

Ĝis antaŭ nelonge, malmultaj informoj estis haveblaj pri la vivo de Mikaelo Majer, precipe pri la frua parto de lia vivo, ĝis li fariĝis publika figuro kiel kuracisto de la imperiestro Rudolfo la 2-a, en 1609. Ia speco de vivresumo estis ĝisdatigita en 1989. Ĉi tiu teksto aperas ĉe la komenco de la verko, "De Medicina Regia et vere heroica, Coelidonia", publikigita en limigita nombro da ekzempleroj en Prago en julio 1609.[1]

Li verŝajne naskiĝis en la somero de 1569, en familio origine el Kiel, tiam en la Duklando Holstein. Lia patro, Peter Maier (mortis en 1582), estis lerta metiisto de perlobrodaĵo kaj servis sub Heinrich Rantzau (1526–1598), guberniestro de Holstein kaj Ŝlesvigo por reĝo Frederiko la 2-a de Danio. Mikaelo Majer ricevis humanisman edukadon kiel infano, dum kiu li rimarkinde disvolvis la verkadon de la latina poezio. Inter 1587 ĝis 1591, li studis fizikon, matematikon, logikon, astronomion kaj medicinon ĉe la Universitato de Rostock. Li revenis hejmen en 1591 sen diplomiĝo, eble pro manko de financoj. Li poste verkis du longajn poemojn en la latina lingvo laŭdantajn la familion Rantzau, kiu estis la patronoj de lia patro.

En 1592, li daŭrigis siajn medicinajn studojn ĉe la Universitato Viadrina en Frankfurto ĉe la Odro, akirante sian licencon en 1592, samtempe daŭre verkante poemojn sub la pseŭdonimo Hermes Malavici. Li komencis praktiki kiel asistanto de Matthias Carnarius (1562–1620), kuracisto de la Duko Johano Adolfo de Holstein-Gottorp.

Bildo de Michel Maier, publikigita en 1618.

Li studis filozofion kaj medicinon en Rostock (1587), Frankfurto ĉe la Odro (1592), kaj Padovo. Li ricevis sian medicinan doktorecon en 1596 en Bazelo, kaj li revenis al Rostock por praktiki. Li ankaŭ praktikis nelonge ĉirkaŭ 1601 en Königsberg kaj Danzig. Ĉirkaŭ tiu epoko, li komencis interesiĝi pri alĥemio. En 1608, li iris al Prago, kaj en 1609, li fariĝis kuracisto kaj imperia konsilisto de Rudolfo la 2-a, pro la pasio de la imperiestro pri alĥemio kaj okultismo.

En 1611, li faris vojaĝon al Amsterdamo, pri kiu oni scias malmulte. En la sama jaro, Rudolfo, malsana, abdikis kaj mortis la sekvan jaron.

Gravuraĵo en la libro "Atalanta Fugiens" de Michael Myers. Viro sen manoj kaj sen piedoj staras konfuzita antaŭ la ĉirkaŭbarita rozĝardeno.

Inter 1612 kaj 1616, Majer vojaĝis al Anglio kaj al la kortego de Jakobo la 1-a. Tie, li renkontis Robert Fludd. Ĉirkaŭ 1614, li publikigis Arcana arcanissima. Li ankaŭ servis aliajn germanajn princojn, precipe la Princon de Nassau, grandan patronon de la alĥemio. En 1617, li publikigis en Oppenheim, eldonita de Jean-Théodore de Bry, "Atalanta fugiens", libro pri alkemiaj emblemoj; krom gravuraĵoj kaj poemoj, ĝi enhavas kvindek muzikpecojn.

Du paĝoj el la angla eldono de "Themis Aurea": La Leĝoj de la Frataro de la Rozkruca Kruco (Londono, 1656) Luterano, Mikaelo Majer estis unu el la ĉefaj komentistoj pri la rozkrucaj manifestoj, publikigitaj en Germanio inter 1614 ĝis 1616. En "Silentium post clamores" (1617), li defendis la misteran frataron kontraŭ kalumniantoj kaj atribuis al ĝi egiptan originon; en 1618, li publikigis "Themis aurea" en Frankfurto.

En 1619, li fariĝis kuracisto de Landgrafo Maŭrico de Hesio-Kaselo. En 1620, li foriris por praktiki medicinon en Magdeburgo, kie li mortis en 1622, lasante post si multajn neeldonitajn verkojn.

Vidu ankaŭ

[redakti | redakti fonton]

Referencoj

[redakti | redakti fonton]