Michel Aoun

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Michel Aoun.

Michel Naim Aoun (arabe: ميشال نعيم عون , transliterumite:  Mīšāl Naʿīm ʿAwn , araba elparolo:  [miːʃeːl ʕo.uːn] ; naskiĝis la 18-an de februaro 1935)  estas la 13-a Prezidento de Libano. Li estis elektita al la prezidanteco la 31-an de oktobro 2016 en la 46-a balota sesio de la libana parlamento, rompante 29-monatan blokiĝon. Li estas maronita kristano kaj la fondinto de la Libera Patriota Movado[1].

Michel Aoun estis nomumita kiel libana armea generalo (estro de la libana armeo) en 1984. De la 22-a septembro 1988 ĝis la 13-a de oktobro 1990, Aoun funkciis kiel ĉefministro post nomumado de la tiama ekveturanta libana prezidanto Amine Gemayel kiel estro de la libana registaro kaj provizora ĉefministro. La polemika decido vidis la pliiĝon de du rivalaj registaroj batalantaj por potenco en tiu tempo, unu de generalo Aoun kaj la alia de ĉefministro Selim Hoss.

Aoun deklaris "Militon de Liberigo" kontraŭ siriaj armetrupoj la 14-an de marto 1989. La 13-an de oktobro 1990, la siriaj trupoj invadis fortikaĵojn de Aoun inkluzive de la prezidentejo en Baabda, mortigante centojn da libanaj soldatoj kaj civilulojn. Aoun fuĝis al la franca ambasadejo en Bejruto, kaj poste li ricevis azilon en Francio, kie li vivis en ekzilo dum 15 jaroj de 1990 ĝis 2005[2][3].

Aoun revenis al Libano la 7-an de majo 2005, dek unu tagojn post la retiriĝo de siriaj soldatoj de la lando. En 2006, kiel estro de la Libera Patriota Movado (FPM), li subskribis Memorandon de Kompreno kun Hizbulaho, komencante gravan aliancon, kiu restis de tiam. Malgraŭ la sanga historio kun la reĝimo de Hafizo al-Asad, patro de Baŝar al-Asad, Aoun vizitis Sirion en 2008.

Aoun estis elektita parlamentano, kie li estris la Liberan Patriotan Movadon kaj la pli larĝan parlamentan koalicion nomitan Reformo kaj Ŝanĝo-Bloko, kiu havis 27 reprezentantojn, kio faras ĝin la dua plej granda bloko en la libana parlamento. Li prezentis sian kandidatecon por prezidanta elekto kun ĉefaj rivalaj kandidatoj Samir Geagea, Suleiman Frangieh kaj Henri Helou . Post lia elekto, li estis ĵurkonfirmita kiel Prezidanto de Libano sinsekve al prezidanto Michel Suleiman.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Archived copy. Arkivita el la originalo je 4an de novembro 2016. Alirita 1 November 2016.
  2. "Profile: Michel Aoun", BBC News, 13 June 2005. Kontrolita 18 May 2008.
  3. . The Syrian Occupation of Lebanon. The Middle East Forum (13an de majo 2003). Alirita 18an de majo 2008.