Michel Sogny
| Michel Sogny | |
|---|---|
| |
| Persona informo | |
| Naskiĝo | 21-an de novembro 1947 (77-jaraĝa) en Paŭo |
| Lingvoj | franca |
| Ŝtataneco | Francio 
|
| Alma mater | Altlernejo Muzika de Parizo «Alfred Cortot»
|
| Okupo | |
| Okupo | pianisto komponisto
|
| TTT | |
| Retejo | http://www.michelsogny.net |
Michel SOGNY (naskiĝis la 21-an de novembro 1947 en Pau, Francio) estas franca pianisto, komponisto kaj verkisto de hungara deveno.[1][2] Li evoluis novan aliron al la instruado de piano. Lia metodo ebligis al multaj lernantoj de ĉiuj aĝoj ĝui la praktikigon de ĉi tiu instrumento, ĉar pianludado estas ĝenerale konsiderata neatingebla se ne instruata dum infaneco.[3]
Biografio
[redakti | redakti fonton]Michel Sogny ĉeestis la Normalan Muzikan Lernejon de Parizo, kie li studis pianon sub la gvido de Jules Gentil kaj Yvonne Desportes. Li havas magistran gradon en psikologio, bakalaŭran gradon en literaturo kaj doktoran gradon en filozofio,[4] kiun li kompletigis ĉe la Sorbono en 1974 sub la gvido de Vladimir Jankélévitch. Michel Sogny estas la fondinto de la Fondaĵo SOS Talents.
Kune kun Valéry Giscard d'Estaing kaj la posteulino de Franz Liszt, Blandine Ollivier de Prévaux, Sogny estis unu el la fondintaj membroj de la Franca Asocio Franz Liszt.[5][6]
La pianmetodo de Michel Sogny
[redakti | redakti fonton]La metodologio de Sogny estas instruata en liaj lernejoj en Parizo kaj Ĝenevo. Ekde 1974, pli ol 20,000 lernantoj majstras pianon laŭ la metodo de Sogny.[7][8]
La metodo konsistas el du ĉefaj komponantoj: didaktikaj verkoj – Prolegomenoj, kiuj reprezentas etajn ekzercojn.[9] La Prolegomenoj disvolvas la percepton de muzika simfonio kaj sono.[10] La dua direkto konsistas el la ciklo de etudoj, kie la koncentriĝo estas sur la disvolvigo de teknikaj kapabloj, kiel mangestoj kaj pozicioj.[11]
Unu el la lernantoj de Sogny, kiu komencis pianpraktikon jam kiel plenkreskulo, estis la franclingva profesoro Michel Paris.[12] Post la kompletigo de la 4-jara metodologia kurso de Sogny, en la aĝo de 30 jaroj ŝi prezentis solan koncerton en la Teatro des Champs-Élysées sub la patroneco de la Ministerio de Kulturo.[13]
Alia sukcesa lernanto de Michel Sogny estis Claudine Zévaco, kiu prezentis en la Teatro des Champs-Élysées en 1983 kaj 1984.[14]
En 1981, la Senato formale turniĝis al la Ministro de Kulturo, Jack Lang, por diskuti la enkondukон de la metodologio de Michel Sogny tra la tuta Francio.[15]
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Valérie Sasportas (23 April 2010). « Michel Sogny, La musique sans soupirs ». Le Figaro.
- ↑ Radio Classique (December 2015). "L’art et la Méthode de Michel Sogny".
- ↑ « L'histoire d'une adulte prodige », Piano n°19, 2005–2006.
- ↑ Le Processus de l'esprit créateur chez Liszt, SUDOC, 040853942
- ↑ Association française Franz Liszt 1972 », Documentation Association Franz Liszt, octobre 1972
- ↑ "Une Association Franz Liszt", Le Figaro, 16 October 1973, paĝo 29.
- ↑ Hillériteau, Thierry, "Les antiques accords de Michel Sogny", Le Figaro, 2 May 2014.
- ↑ "L'HUMANISTEDE LA MUSIQUE", 18 May 2017.
- ↑ François Lancel, "En avant la musique", Le Parisien, mai 1981
- ↑ Stephan Friedrich, "L'Art et la Méthode", Classica L'Express", décembre 2015, p. 4
- ↑ Georges Hilleret, "Le bonheur de jouer Bach après quelques mois de pratique", Télé 7 Jours, 26 mai 1984
- ↑ Stephan Friedrich, "Michèle Paris – L'adulte prodige", Classica L'Express, décembre 2014, p. 9
- ↑ Edgar Schneider, "Jours de France", Le Carnet de la Semaine, 3 mai 1980
- ↑ "En Bref- Récital à la Fondation Cziffra", Le Monde, 26 mai 1984
- ↑ "Enseignement de la musique : extension du centre Michel Sogny – Sénat".