Mihailo Lalic

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search

Mihailo Lalić (prononcita [miksaĵonǎilɔ lâlit͡ɕ]; 7a Oktobro 1914 – 30a Decembro 1992) estis eminenta romanisto de Serba literaturo.

Superrigardo[redakti | redakti fonton]

Li naskiĝis en la vilaĝo Trepčo (Andrijevica urba)  en nordorienta Montenegro en 1914. Liaj plej gravaj romanoj estas "Svadba", "Zlo proljeće", "Raskid", "Hajka", "Ratna sreć" kaj lia majstroverko, "Lelejska gora".

Li gajnis premion de la NIN Premio (NIN revuo por la romano de la jaro) por "Ratna sreć" je 1973 kaj estis la unua ricevinto de "Njegoš premio" por "Lelejska gora". En liaj romanoj li prezentis gravajn eventojn de la moderna historio de Montenegro, Mondmilitoj kaj bataloj inter partizanoj kaj chetnikoj.

Li vivis en Herceg-Novi kaj Beogrado kaj estis membro ambaŭ de la Montenegrina kaj Serba Akademio de Sciencoj kaj Artoj, kies vicprezidanto li estis. Li estis ankaŭ membro de SKOJ kaj de la Komunista Partio. Li mortis en Beogrado en 1992.

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

Mallongaj Rakontoj[redakti | redakti fonton]

  • Izvidnica (La Patrolo) (1948)
  • Prvi snijeg (La Unua Neĝo) (1951)
  • Na mjesečini (En la Moonlight) (1956)
  • Posljednje brdo (La Lasta Monteto) (1967)

Romanoj[redakti | redakti fonton]

  • Svadba (La Geedziĝo) (1950)
  • Zlo proljeće (La Malbona Printempo) (1953)
  • Raskid (Apartigo) (1955)
  • Lelejska gora (La Monto de Krioj) (1957,1962)
  • Hajka (La Postkuro) (1960)
  • Pramen bridas (La Seruron de Mallumo) (1970)
  • Ratna sreć (La Fortuno de Milito) (1973)
  • Zatočnici (La Rekomendantoj) (1976)
  • Dokle gora zazeleni (Ĝis la Monto Turnas Verdan) (1982)
  • Gledajući dolje na drumove (Rigardanta Malsupren sur la Vojoj) (1983)
  • Odluč čovjek (Neŝancelebla Viro) (1990)

Eksteraj ligiloj [redakti | redakti fonton]

Fonto[redakti | redakti fonton]

En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Mihailo Lalić en la angla Vikipedio.