Mouloud Mammeri

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Mouloud Mammeri
Mammeri cropped.png
Persona informo
Naskiĝo 28-an de decembro 1917 (1917-12-28)
en Kabilio
Morto 25-an de februaro 1989 (1989-02-25) (71-jara)
en Aïn Defla
Mortokialo trafikakcidento
Lingvoj franca lingvoBerbera lingvaro
Ŝtataneco Alĝerio
Subskribo Mouloud Mammeri
Profesio
Profesio antropologo • lingvistoverkisto • poeto • tradukisto
Information icon.svg
vdr

Mouloud Mammeri aŭ en Esperanto Mulud Mammeri (1917-1989) estis Berbera verkisto, poeto, antropologo kaj lingvisto. Li naskiĝis en la 28a de decembro, 1917, en Taŭrirt Mimun, Ait Jenni, en la Provinco Tizi Uzu, Alĝerio.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Li vizitadis la liceojn Bugeaud de Alĝero (la nuna liceo Émir Abdelkader) poste Louis-le-Grand de Parizo, tiu lasta kun intenco eniri la francan "Rue d'Ulm", alidirite la prestiĝan parizan "lernejo normala supera". La Dua Mondmilito dispuŝis multajn projektojn, lian interalie. Dufoje mobilizite en la franca armeo: en 1939 (Parizo) kaj iom poste en 1942 (Alĝero), li tiam partoprenos en la kampanjoj de Italio, Francio kaj Germanio.

Mammeri publikigis diversajn verkojn en la franca sed ankoraŭ en berbera-kabila (taqbaylit). Per tiu-ĉi lingvo li notinde estas la aŭtoro de grava dulingva eldono, Les isefra, de la kabila poeto Si Mohand ou Mhand (Maspéro, 1969, 480 paĝoj).

Li mortis en februaro 1989 ĉe Ain Defla en trafikakcidento hejmenrevenante post prelego okazinta en Uĝda, Maroko.

La Universitato de Tizi Uzu portas lian nomon nome Universitato de Tizi Uzu Mulud Mammeri.

Citaĵo[redakti | redakti fonton]

Citaĵo
 Oficiala lingvo estas lingvo, kiu posedas armeon kaj policon. 

Verkoj[redakti | redakti fonton]

Romanoj[redakti | redakti fonton]

  • "La Colline oubliée" », Paris, Plon, 1952, 2nde édition, Paris, Union Générale d’Éditions, S.N.E.D., col. 10/18, 1978 (ISBN 2-264-00907-1); Paris, Folio Gallimard, 1992 (ISBN 2-07-038474-8).
  • "Le Sommeil du juste", Paris, Plon, 1952, 2nde édition, Paris, Union Générale d’Éditions, S.N.E.D., col. 10/18, 1978 (ISBN 2-264-00908-X).
  • L'opium et le bâton: roman (in French). (1965/1992). Paris: Éditions La Découverte. ISBN 2-7071-2086-3.
  • "La Traversée", Paris, Plon, 1982, 2nde édition, Alger, Bouchène, 1992.

Noveloj[redakti | redakti fonton]

  • « Ameur des arcades et l’ordre », Paris, 1953, Plon, « La table ronde », N°72.
  • « Le Zèbre », Preuves, Paris, N° 76, Juin 1957, PP. 33–67.
  • « La Meute », Europe, Paris, N°567-568, Juillet-Août 1976 .
  • « L’Hibiscus », Montréal, 1985, Dérives N°49, PP. 67–80.
  • « Le Désert Atavique », Paris, 1981, gazeto Le Monde de 16a de Aŭgusto 1981.
  • « Ténéré Atavique », Paris, 1983, Revue Autrement N°05.
  • « Escales », Alger, 1985, Révolution africaine; Paris, 1992, La Découverte (ISBN 2-7071-2043-X).

Teatro[redakti | redakti fonton]

  • « Le Foehn ou la preuve par neuf », Paris, PubliSud, 1982, 2nde édition, Paris, pièce jouée à Alger en 1967 .
  • « Le Banquet », précédé d’un dossier, la mort absurde des aztèques, Paris, Librairie académique Perrin, 1973.
  • « La Cité du soleil », sortie en trois tableaux, Alger, 1987, Laphomic, M. Mammeri : Entretien avec Tahar Djaout, pp. 62–94.

Traduko[redakti | redakti fonton]

  • Les Isefra de Mohand ou Mohand (France). (1969). Paris: F. Maspero. OCLC 186896.
  • Poèmes kabyles anciens (France). (1980). Paris: F. Maspero. ISBN 2-7071-1150-3.
  • « L ‘Ahellil du Gourara », Paris, M.S.H., 1984 (ISBN 2-7351-0107-X).
  • « Yenna-yas Ccix Muhand », Alger, Laphomic, 1989.
  • « Machaho, contes berbères de Kabylie », Paris, Bordas.
  • « Tellem chaho, contes berbères de Kabylie », Paris, Bordas, 1980.

Gramatiko kaj lingvoscienco[redakti | redakti fonton]

  • « Tajeṛṛumt n tmaziɣt (tantala taqbaylit) », Paris, Maspéro, 1976.
  • Précis de grammaire berbère (kabyle) (in French). (1987). Paris: Editions AWAL. ISBN 2-906659-00-2.
  • « Lexique français-touareg », kunlabore kun J.M. Cortade, Paris, Arts et métiers graphiques, 1967.
  • « Amawal Tamazight-Français et Français-Tamazight », Imedyazen, Paris, 1980.
  • « Awal », cahiers d’études berbères, sous la direction de M. Mammeri, 1985–1989, Paris, Awal