Nacia Liberiga Komitato

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Nacia Liberiga Komitato
Itale:
Comitato di Liberazione Nazionale
Emblemo de Nacia Liberiga Komitato
Estro Ivanoe Bonomi
Alcide De Gasperi
Pietro Nenni
Palmiro Togliatti
Ugo La Malfa
Ferruccio Parri
Fondiĝo 9-a de septembro 1943
Dissolvo 1-a de junio 1947
Ĉefa sidejo Roma
Koloro(j)      Verda
     Blanka
     Ruĝa
Ideologio Kontraŭfaŝismo
Nacia Konsilio
(1945-1946)
156 / 304
Konstitucianta Asembleo
(1946-1947)
503 / 556
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

La Nacia Liberiga Komitato (itale: Comitato di Liberazione Nazionale, CLN) estis politika ombrelorganizaĵo kaj la ĉefa reprezentanto de la Itala kontraŭnazia rezistmovado batalanta kontraŭ la fortoj de Nazia Germanio dum la germana okupado de Italio post la armistico de Cassibile, samtempe batalante kontraŭ italaj faŝistoj dum la itala enlanda milito. Ĝi estis plurpartia ento, kies membrojn unuigis ilia kontraŭfaŝismo[1]. La CLN kunordigis kaj direktis la italan reziston kaj estis subdividita en la Centran Komitaton por Nacia Liberigo (CCLN) kun sidejo en Romo kaj la pli posta Nacia Liberiga Komitato por Norda Italio (CLNAI) kun sidejo en Milano.

Historio[redakti | redakti fonton]

La CLN estis formita la 9-an de septembro 1943, post la kapitulaco de Italio al la aliancanoj kaj la invado de Germanio de la lando. La membraj partioj estis la Itala Komunista Partio, la Partio Socialista Itala, la Partio de Agado, la Kristana-demokrata partio, la Laborista Demokrata Partio kaj la Itala Liberala Partio. Kun la subteno de la reĝa registaro kaj la aliancaj potencoj, CLN akiris oficialan rekonon kiel la reprezentanto de la itala rezista movado, kaj havis plurajn gvidantojn funkciantajn subtere en german-okupita Italio[2].

La partiaj formacioj kontrolitaj de CLN estis ĉefe dividitaj inter tri ĉefaj grupoj, komunistaj brigadoj Garibaldi, brigadoj de justeco kaj libereco de la Partio de Agado, kaj socialismaj "Matteotti" brigadoj. Pli malgrandaj grupoj inkludis katolikajn kaj monarkistajn partizanojn. Ekzistis partiaj unuoj ne reprezentitaj en la CLN, inkluzive de la Brigata Maiella kaj anarkiismaj, respublikanaj kaj trockistaj formacioj[3].

CLN gvidis la registarojn de Italio de la liberigo de Romo en junio 1944 ĝis la unua postmilita parlamenta balotado en 1946.

Sidlokoj[redakti | redakti fonton]

Asembleo Periodo Sidlokoj Ŝanĝi
Nacia Konsilio 5-a de aprilo 1945 - 24-a de junio 1946
156 / 304
Konstitucianta Asembleo 25-a de junio 1946 - 1-a de junio 1947
503 / 556
Kresko 347

Komponado[redakti | redakti fonton]

Partio Ĉefa ideologio Gvidanto (j)
     Itala kristan-demokrata partio Kristana demokratio Alcide De Gasperi
     Partio Socialista Itala Socialismo Pietro Nenni
     Itala Komunista Partio Komunismo Palmiro Togliatti
     Itala Liberala Partio Liberalismo Manlio Brosio
     Partio de Agado Liberala socialismo Ferruccio Parri
     Partito Democratico del Lavoro Socialdemokratio Ivanoe Bonomi

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Comitato di Liberazione Nazionale – CLN
  2. La formazione del CLNAI (Comitato di liberazione nazionale Alta Italia)
  3. Il Cln, spiegato bene: che cosa era il Comitato di Liberazione nazionale