Nikolaj Ivanoviĉ Kuznecov

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Nikolaj Ivanoviĉ Kuznecov
Kuznetsov N.I.jpg
Persona informo
Naskiĝo 27-an de julio 1911 (1911-07-27)
Morto 9-an de marto 1944 (1944-03-09) (32-jara)
en Boratyn, Lviv Oblast
Tombo Hill of Glory
Lingvoj rusa lingvogermana lingvoEsperantokomia lingvopola lingvoukraina lingvoerzja lingvo
Ŝtataneco Rusia ImperioSovetunio
Profesio
Profesio spiono • partizanoesperantisto
Information icon.svg
vdr

Nikolaj Ivanoviĉ Kuznecov (ruse Николай Иванович Кузнецов; naskiĝis la 27-an de julio 1911 en vilaĝo Zirjanka, Jekaterinburga distrikto, Permja gubernio, Rusia imperio — la 9-an de marto 1944, apud vilaĝo Boratin, Broda distrikto, Lviva provinco, Ukraina SSR, Sovetunio) estis soveta sekreta agento kaj partizano, kiu agadis inter la germanaj okupaciantoj sub nomoj Rudolf Schmidt, Nikolaj Vasileviĉ Graĉjov (Николай Васильевич Грачёв), Paul Wilhelm Siebert.

Poliglota esperanto-parolanto[redakti | redakti fonton]

Li estis ekstreme talenta pri lingvoj kaj konis krom la rusa ankaŭ plurajn dialektojn de la germana lingvo kaj parolis flue la lingvon Esperanto, la komian, polan kaj la ukrainan.[1]

La Dua mondomilito[redakti | redakti fonton]

Inter liaj meritoj estis la lokigo de la ĉefsidejo "Wehrwolf" de Adolf Hitler en Vinico.

Premioj[redakti | redakti fonton]

Kuznecov akiris la ordenon de Lenin (la 26-a de decembro 1943), la medalon "Partizano de la Granda Patriota Milito" de la 1-a Klaso (la 29-an de junio 1944) kaj Heroo de Sovetunio (la 16-an de oktobro 1944).

Memoraĵo[redakti | redakti fonton]

Soveta poŝtmarko de 1966 omaĝe al Kuznecov.

En sia rolo kiel germana oficiro Paul Siebert, Kuznecov iĝis legendo kaj kulta figuro.

En Rusio kaj en Ukrainio estas monumentoj kaj memortabuloj dediĉitaj al li. Multaj muzeoj kaj ekspozicioj estis dediĉitaj al la vivo kaj lukto de Kuznecov.

Pli ol 17 lernejoj en Sovetunio portis lian nomon.  

Estis verkita pri li multaj artikoloj kaj eseoj, samkiel kelkaj libroj, la plej fama el kiu estas la romano Tio okazis apud Rovno de Dmitrij Medvedev. Lia rakonto retroveblas interalie en la romanoj Подвиг разведчика (1947), Сильные духом (1967),  Отряд специального назначения (1987), samkiel en la dokumenta filmo Гений разведки (2002).

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. (germana) "Geschichte Tag für Tag" (historio tagon post tago)", la 27-an de julio, Russia Beyond.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]