Nubianoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Portreto el marmoro de nubiano ĉ. 120–100 a.K.
Nuntempaj nubianoj en Sudano.

Nubianoj (en araba: نوبي, nūbī), estas grupo kaj etna kaj lingva de afrikanoj indiĝenaj de teritorioj nun de la aktuala Sudano kaj de la sudo de Egipto, kiuj originiĝis el la unuaj loĝantoj de la centra zono de la Valo de Nilo. Tiu areo estas konsiderata unu de la unuaj luliloj de la civilizacio.[1] Ili parolas nubiajn lingvojn, parto de la Nilo-sahara lingvaro.

Kiel militistoj, la antikvaj nubianoj estis faman pro sia kapablo kaj precizeco per pafarko kaj sago.[2]

En la Mezepoko la nubianoj konvertiĝis al la kristanismo kaj establis tri regnojn: Nobatia norde, Makurio centre kaj Alodia sude.

Nuntempe, la afrikanoj de nubia deveno loĝas ĉefe en la sudo de Egipto, speciale en la zono de Luksoro kaj Asuano, kaj en la nordo de Sudano, ĉefe en la regiono inter la urbo Ŭadi Halfa, ĉe la landlimo egipta-sudana, kaj ĉe al Dabbah. Krome, kelkaj grupoj konataj kiel la montetaj nubianoj loĝas en la nordo de la montoj Nuba en Suda Kurdufano, Sudano.[3]​ La ĉefaj grupoj de nubianoj de nordo suden estas Kenzi, Faadiĉa (Halfaŭi), Sukkot, Gaalenoj, Ŝaigija, Mahas kaj Danagla.[4]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Maisels, Charles Keith (1993). The Near East: Archaeology in the Cradle of Civilization (en angla). Routledge. ISBN 0-415-04742-0.
  2. Brier, Bob; Hobbs, A. Hoyt (2008). Daily Life of the Ancient Egyptians (en angla). Greenwood Publishing Group. p. 249. ISBN 978-0-313-35306-2.
  3. Sesana, Renato Kizito; Borruso, Silvano (2006). I Am a Nuba (en angla). Paulines Publications Africa. p. 26. ISBN 9789966081797.
  4. Lobban Jr., Richard A. (2003). Historical Dictionary of Ancient and Medieval Nubia (en angla). Scarecrow Press. p. 214. ISBN 9780810865785.