Oleksandrija
| Por aliaj signifoj, bv. rigardi la apartigilan paĝon: Aleksandrio |
| Oleksandrija | |||||
|---|---|---|---|---|---|
|
| |||||
| urbo de provinca signifo setlejo | |||||
| Flago | Blazono | ||||
| Administrado | |||||
| |||||
| Poŝtkodo | 28000 | ||||
| En TTT | Oficiala retejo [+] | ||||
| Demografio | |||||
| Loĝantaro | 76 097 (2022) [+] | ||||
| Loĝdenso | 1 384 loĝ./km² | ||||
| Geografio | |||||
| Geografia situo | 48° 40′ N, 33° 7′ O (mapo)48.66666666666733.116666666667Koordinatoj: 48° 40′ N, 33° 7′ O (mapo) [+] | ||||
| Alto | 107 m [+] | ||||
| Areo | 55 km² (5 500 ha) [+] | ||||
| Horzono | UTC+02:00 [+] | ||||
| |||||
| |||||
| Alia projekto | |||||
Oleksandrija (ukraine Олександрія) estas urbo en Kirovohrada provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis 82 819 loĝantoj en 2013.
Historio
[redakti | redakti fonton]En la 16-a kaj unua duono de la 18-a jarcentoj, la teroj de la moderna urbo kaj la ĉirkaŭaj teritorioj apartenis al ukrainaj kozakoj. La grandurbo unue estis menciita en 1746 kiel la setlejo de Usivka (ukraine: Усівка). Laŭ datumoj de la 18-a jarcento, en la 1740-aj jaroj, regimento de Kremenchuk kozakoj de la Myrorodsky Regimento "Hryhoriy Usyk kun sia frato Sidor, Pylyp Usyk kaj lia frato Kyrylo" ekloĝis en la grandurbo. Kvankam ili ne estis la unuaj setlantoj en ĉi tiuj teritorioj [1].
Tial, la dato de la fondiĝo de la kompromiso povas esti konsiderita 1739, kiam la najbaroj de Mykhailo Ovramenko Stepan Tereshchenko kaj Roman Kasyan, kozako de la Kremenchuk Regimento, komencis vivi ĉi tie. En 1752, la kompromiso havis proksimume 256 homojn. Dum la fondo de la kolonio de Nova Serbio en 1752-64, la tria Firmao de Nova Serbio estis kvaronigita en Usivka. La tendaro Bečej (nomita laŭ la samnoma grandurbo en Serbio) estis establita en la loko de Usivka [2].
En 1764, Nova Serbio estis likvidita, kaj Usivka iĝis parto de la elizabeta provinco de Novorossia Governorate, kiu ekzistis ĝis 1783, kiam ĝia teritorio estis inkludita en la Jekaterinoslav Vicreĝeco. En 1784, la registaro donis al la kompromiso nomon de Oleksandriisk kaj pli posta Oleksandrija. En 1793 ĉi tie loĝis 738 homoj [3]. En 1858, 7,800 homoj vivis en Oleksandrija.Komence de la 20-a jarcento loĝis en Oleksandrija 14.007 homoj. De 1806 ĝis 1922, Oleksandrija estis distrikto (uyezd) sidloko [4].
Estis ĉi tie ke la Ribelo de Grigorjev komenciĝis en majo 1919 [5].
Dum la Holodomor de 1932-1933, almenaŭ 1,729 loĝantoj de la grandurbo mortis [6].
Dum 2-a Mondmilito la 6an de aŭgusto 1941, la Ruĝa Armeo de Sovet-Unio lasis la grandurbon al la Wehrmacht sen batalo. Dum la nazia okupado, la grandurbo perdis preskaŭ sian tutan judan populacion (est. ~2,500). La nazia administracio ankaŭ ekzekutis pli ol 5,500 sovetiajn militkaptitojn. La grandurbo estis reakirita fare de la sovetiaj armetrupoj la 6an de decembro 1943.
La 15an de aprilo 2022, je 22:26, du rusaj misiloj trafis la infrastrukturon de la flughaveno de la urbo [7].
Vidu ankaŭ
[redakti | redakti fonton]Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Дещо про «козака Вуса» - Олександрійське козацтво
- ↑ До історії заснування поселення Усівка Н. Жахалова. Блог Олександрійського краєзнавчого музею
- ↑ «Одесский вестник» № 42, 1856 Повна стаття в перекладі українською
- ↑ «До історії заснування поселення Усівка». 28 січня 2015. Блог Надії Жахалової
- ↑ Михайличенко Д. Ю. Травнева військово-політична криза в УСРР, 1919 р. // Вісник Харківського національного університету ім. В. Н. Каразіна. — Сер. Історія України. — Вип. 5. — Харків, 2002. — С. 137.
- ↑ Олександрійці вшанували пам’ять жертв Голодомору
- ↑ Кіровоградщина: росіяни вдарили ракетами по аеродрому в Олександрії





