Ordinara Tempo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
La kardinalo Miloslav Vlk kaj du sacerdotoj vestas verdajn ornatojn por esperantlingva Meso de la Ordinara Tempo.

La Ordinara Tempo estas periodo de la liturgia jaro de la Katolika Eklezio kaj de aliaj Kristanaj Eklezioj kiu kovras parton de la jaro en kiu agas postulemaj tempoj: en la ordinara formo de la roma rito, ĝi startas ekde la lundo post la dimanĉo de la Bapto de la Sinjoro ĝis la komenciĝo de la Tempo de Karesmo(kiu melfermiĝas en la cindra merkredo), kaj rekomenciĝas post la Pentekosta solenaĵo por atingi la sojlon de la Tempo de Advento.
La tuta daŭro inkluzivas tridektri semajnojn.

En la ciklo de tri jaroj, nomataj A, B kaj C la evangelio varias tiel: en la jaro A oni legas la evangelion laŭ Marko, en la jaro B la evangelion laŭ Mateo, en la jaro C la evangelion laŭ Luko.

La unua legaĵo estas ĉerpita el la Malnova Testamento dum la dua, el la apostolaj epistoloj, proponas legon duonkontinuan de la epistoloj de Sankta Paŭlo kaj de aliaj apostoloj. Tiel:

  • jaro A : eroj de la epistoloj al la Korintanoj, al la Romanoj, al la Filipianoj, al la tesalonikanoj;
  • jaro B : eroj de la epistoloj al la Korintanoj, al la Efesanoj, de la epistolo de Jakobo kaj de la epistolo al la hebreoj;
  • jaro C : eroj de la epistoloj al la Korintanoj, al la Galatoj, al la Koloseanoj, al la Hebreoj, al Filemono kaj al Timoteo, al la Tesalonikanoj[1].

La liturgia koloro uzata en ornatoj dum la celebroj estas la verdo: la koloro de la vivo kaj de la labortaga ĉiutageco Antaŭ la liturgia reformo sinsekve de la Dua Vatikana koncilio kaj nun en la eksterordinara formo de la roma rito la "tempo per annun" estas konstitŭata per tri periodoj: la postepifaniaj dimanĉoj, la Tempo de la tria antaŭkaresma dimanĉo (Septuagesima dimanĉo) kaj la postpentekostaj dimanĉoj.

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. La Parole de Dieu dans la liturgie catholique depuis Vatican II.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Adolf Adam: Grundriß Liturgie; Freiburg im Breisgau: Herder, 1985. Leipzig: St.-Benno, 1989; ISBN 3-7462-0404-6; S. 276 f.