Otto

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search

Otto (kelkfoje esperantigita kiel Oto por eviti duoblajn konsonantojn) estas ĝermana vira persona nomo kaj ankaŭ familia nomo.

Signifo[redakti | redakti fonton]

En malnovaltgermana lingvo ot "posedaĵo, heredaĵo". Origine "Otto" estis nur mallonga formo de diversaj nomoj kun komenco "Ot-" (Otmar, Otfried, Otbert, ...), poste ĝi fariĝis memstara nomo.

Variaĵoj[redakti | redakti fonton]

Viraj: Udo, Odo, Otello, Othello, Otfrid, Otfried, Ottfried, Othmar, Ottmar, Othon, Eŭdo, Odón, Oddone

Virinaj: Ottilie, Ottilia, Otilia, Odilia, Odile, Uta

La nomo Ulriko kaj ĝiaj variaĵoj havas la saman radikon.

La nomo de la dinastio Ottonen (en Esperanto eble "Ottidoj" aŭ "Otto-idoj") devenas el ties unua imperiestro, Otto la 1-a, "la Granda".

Ne parenca estas la nomo Ödön, kiu estas la hungara formo de Edmundo.

Nomtago[redakti | redakti fonton]

30-a de junio (Otto von Bamberg)

Konataj nomportantoj[redakti | redakti fonton]

Regnestroj[redakti | redakti fonton]

Ekleziuloj[redakti | redakti fonton]

Antaŭnomo[redakti | redakti fonton]

Esperantistoj[redakti | redakti fonton]

Familia nomo[redakti | redakti fonton]

Similaj viraj nomoj[redakti | redakti fonton]

Similaj virinaj nomoj[redakti | redakti fonton]

Ceteraĵoj[redakti | redakti fonton]

Ambaŭ vortoj "Otto" kaj "Oto" estas palindromoj.