p-Aminobenzoata acido

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

p-Aminobenzoata acido
p-aminobenzoata acido
Plata kemia strukturo de la p-Aminobenzoata acido
p-aminobenzoata acido
Tridimensia kemia strukturo de la p-Aminobenzoata acido
Alternativa(j) nomo(j)
  • 4-aminobenzoata acido
Kemia formulo
C7H7NO2
CAS-numero-kodo 150-13-0
ChemSpider kodo 953
PubChem-kodo 978
Merck Index 15,418
Fizikaj proprecoj
Aspekto blanka lumsensiva solidaĵo
Molmaso 137,138 g·mol-1
Denseco 1,374g cm−3
Fandpunkto 187°C-189°C[1]
Bolpunkto 339,9°C[2]
Refrakta indico  1,637
Ekflama temperaturo 159,4 °C
Acideco (pKa) 4,98[3]
Solvebleco Akvo:4,7 g/L [4]
Mortiga dozo (LD50) 2850 mg/kg (buŝe)
Sekurecaj Indikoj
Riskoj R36/37/38
Sekureco S26 S36
Pridanĝeraj indikoj
Danĝero
GHS Damaĝo Piktogramo
07 – Toksa substanco
GHS Signalvorto Averto
GHS Deklaroj pri damaĝoj H302, H315, H317, H319
GHS Deklaroj pri antaŭgardoj P261, P264, P270, P271, P272, P280, P301+312, P302+352, P304+340, P305+351+338, P321, P330, P332+313, P333+313, P337+313, P362, P363, P403+233, P405, P501[5]
Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo
(25 °C kaj 100 kPa)

p-Aminobenzoata acidoC7H7NO2, ankaŭ konata kiel "PABA", estas organika kombinaĵo konsistante je unu fenila ringo ligita al unu amina radikalo kaj alia karboksilata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo (malgraŭ ke la komercaj specimenoj povas esti brunaj aŭ flavecaj) malmulte solvebla en akvo kaj estas nature trovata en pluraj plantoj kaj manĝaĵoj. P-aminobenzoata acido estas uzata en farmakologio en la traktado de gastrointestaj simptomoj kaj kiel nutrosuplemento. Ferikaj saloj ĝin facile oksidigas, sed la flava koloro formita rapide ŝanĝiĝas je ruĝo per sunekspono. Aminobenzoata acido povas identigiĝi en la urino.

Sintezoj[redakti | redakti fonton]

Sintezo 1[redakti | redakti fonton]

nitrobenzeno+karbona duoksidop-aminobenzoata acido

Sintezo 2[redakti | redakti fonton]

anilino+kloroformiata acidop-aminobenzoata acido+klorida acido

Sintezo 3[redakti | redakti fonton]

kloroanilino+natria formiatop-aminobenzoata acido+natria klorido

Sintezo 4[redakti | redakti fonton]

benzoata anhidrido2p-aminobenzoata acido+2klorida acido

Sintezo 5[redakti | redakti fonton]

  • Preparado ekde la "korismata acido":

korismata acidop-aminobenzoata acido+piruvata acido

Sintezo 6[redakti | redakti fonton]

  • Preparado per reduktado de la "ŝikimata acido":

sikimata acidop-aminobenzoata acido

Sintezo 7[redakti | redakti fonton]

  • Preparado ekde la "sulfanilata acido":

sulfanilata acidop-aminobenzoata acido

Reakcioj[redakti | redakti fonton]

Reakcio 1[redakti | redakti fonton]

p-aminobenzoata acidonitrobenzeno

Reakcio 2[redakti | redakti fonton]

p-aminobenzoata acidoanilino

Reakcio 3[redakti | redakti fonton]

  • Konvertado al "p-kloroanilino":

p-aminobenzoata acidokloroanilino

Reakcio 4[redakti | redakti fonton]

  • Konvertado al "fenazino" per senkarboksiligo de la aminobenzoataj acidoj sekvata per kataliza reduktigo de la anilinoj en ĉeesto de "plumba (II) oksido":[7]

2p-aminobenzoata acidofenazino

Reakcio 5[redakti | redakti fonton]

  • Konvertado al "korismata acido":

p-aminobenzoata acido+2-kloropropionata acidokorismata acido

Reakcio 6[redakti | redakti fonton]

  • Konvertado al "ŝikimata acido":

p-aminobenzoata acidosikimata acido

Reakcio 7[redakti | redakti fonton]

  • Konvertado al "p-aminosulfanilata acido":

p-aminobenzoata acidop-aminosulfanilata acido

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Literaturo[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]