p-Fenilena-duamino

El Vikipedio, la libera enciklopedio

p-Fenilena-duamino
Kemia formulo
C6H8N2
p-Fenilena-duamino
Plata kemia strukturo de la
p-Fenilena-duamino
p-Fenilena-duamino
Tridimensia kemia strukturo de la p-Fenilena-duamino
Aramid fiber2.jpg
p-fenilena-duamino uzatas en la produktado de la kevlaro.
Alternativa(j) nomo(j)
  • Benzeno-1,3-duamino
  • p-Fenilena-duamino
  • 1,3-Duamino-benzeno
CAS-numerm-kodo 106-50-3
ChemSpider kodo 13835179
PubChem-kodo 7814
Fizikaj proprecoj
Aspekto blanka, cindrokolora aŭ purpura solidaĵo
Molmaso 108,144g mol−1
Denseco 1,135 g/cm−3[1]
Fandpunkto 139°C [2]
Bolpunkto 267°C [3][4]
Refrakta indico  1,66[5]
Acideco (pKa) 4,17
Ekflama temperaturo 135,9°C [6][7]
Solvebleco Akvo:47 g/L
Memsparka temperaturo 567°C [8]
Mortiga dozo (LD50) 80 mg/kg (buŝe) [9]
GHS etikedigo de kemiaĵoj
GHS Damaĝo Piktogramo
06 – Venena substanco 07 – Toksa substanco
08 – Risko al sano 09 – Noca por vivmedio
GHS Signalvorto Damaĝa
GHS Deklaroj pri damaĝoj H301, H312, H317, H319, H332, H341, H351, H400, H410
GHS Deklaroj pri antaŭgardoj P203, P261, P264, P264+265, P270, P271, P272, P273, P280, P281, P301+316, P302+352, P304+340, P305+351+338, P317, P318, P321, P330, P333+313, P337+317, P362+364, P391, P405, P501
Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo
(25 °C kaj 100 kPa)

p-Fenilena-duaminoC6H8N2 estas organika kombinaĵo tie kie du aminaj grupoj estas ligitaj al benzena ringo en la pozicioj 1 kaj 4, do la aminaj grupoj troviĝas en kontraŭaj pozicioj ene de la benzena ringo. Ĝi estas anilina derivaĵo kun malsamaj proprecoj. P-fenilena-duamino estas blanka, toksa solidaĵo kiuj malheliĝas kun la tempopaso. Ĝi uzatas tiel kiel porinĝenierada polimero kaj en la produktado de la kevlaro kaj de alia sinteza fibro konata kiel tuarono.

Reakcioj[redakti | redakti fonton]

Reakcio 1[redakti | redakti fonton]

  • Preparado de p-fenilena-duamino per traktado de amoniako kun 1,3-Duhidrokso-benzeno:

1,4-Duhidrokso-benzeno +2 amoniako p-fenilena-duamino + 2 akvo

Reakcio 2[redakti | redakti fonton]

  • Preparado de p-fenilena-duamino per traktado de amoniako kun 1,4-dukloro-benzeno:

1,4-dukloro-benzeno +2 amoniako p-fenilena-duamino + 2 klorida acido

Reakcio 3[redakti | redakti fonton]

  • Preparado de p-fenilena-duamino per traktado de unukloramino kun 1,4-benzeno dukarbaldehido:

1,4-benzeno-dukarbaldehido + 2 unukloramino p-fenilena-duamino + 2 formila klorido

Reakcio 4[redakti | redakti fonton]

  • Preparado de la p-fenilena-duamino kun 1,4-nitro-benzeno per la Reduktado de Bechamp[10]:

1,4-dunitro-benzeno p-fenilena-duamino


Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Chemical Book Chemical Book
  2. Chemsrc
  3. Guidechem
  4. Chemblink
  5. Molbase
  6. Chemindex
  7. Chembk
  8. Merck Millipore
  9. Agilent
  10. Antoine Béchamp (1816-1908) estis franca sciencisto plej konata pro la sukcesoj en aplikata organika kemio kaj pro amara rivaleco kun Louis Pasteur.