Parmigianino
| Parmigianino | ||
|---|---|---|
| ||
| Persona informo | ||
| Francesco Parmigianino | ||
| Naskiĝo | 11-an de januaro 1503 en Parmo | |
| Morto | 24-an de aŭgusto 1540 (37-jaraĝa) en Casalmaggiore | |
| Etno | italoj vd | |
| Lingvoj | itala vd | |
| Profesio | ||
| Okupo | pentristo arkitekto vidartisto dezajnisto freskopentristo gravuristo konstrua desegnisto desegnisto presgravuristo grafikartisto akvafortisto murpentristo  vd
| |
| Laborkampo | pentrado vd
| |
| Aktiva en | Bolonjo • Mantuo • Parmo • Romo vd | |
| Aktiva dum | 1518–1540 vd | |
| Verkado | ||
| Verkoj | The Circumcision ❦ Memportreto ❦ Portrait of a Man in a Red Beret ❦ La Longkola Madono ❦ Mystic Marriage of Saint Catherine ❦ La fuĝo al Egiptujo vd | |
| vd | Fonto: Vikidatumoj | |
Girolamo Francesco Maria Mazzola (11a de Januaro 1503 - 24a de Aŭgusto 1540), konata ankaŭ kiel Francesco Mazzola aŭ, plej ofte, kiel Parmigianino (brite [|p|ɑːr|m|ɪ|dʒ|æ|ˈ|n|iː|n|oʊ],[1] usonangle [|-|dʒ|ɑː|ˈ|],[2] itale [parmidʒaˈniːno]; "Parmanetulo"), estis itala manierista pentristo kaj presisto aktiva en Florenco, Romo, Bolonjo, kaj lia denaska urbo Parma. Lia verkaro karakteriziĝas per "rafinita sensualeco" kaj ofte plilongigo de formoj kaj inkluzivas Vizion de Sankta Hieronimo (1527) kaj la ikonecan kvankam iom nenormalan Madonon kun la Longa Kolo (1534), kaj li restas la plej konata artisto de la unua generacio, kies tutaj karieroj falas en la manierisman periodon.[3]
Lia grandega kaj individua talento ĉiam estis agnoskita, sed lia kariero estis interrompita de milito, precipe pro la Rabo de Romo en 1527, tri jarojn post kiam li translokiĝis tien, kaj poste finiĝis per lia morto estante nur 37-jaraĝa.
Li produktis elstarajn desegnaĵojn, kaj estis unu el la unuaj italaj pentristoj kiuj mem eksperimentis per gravuraĵo. Dum liaj porteblaj verkoj ĉiam estis fervore kolektitaj kaj nun estas en gravaj muzeoj en Italio kaj tra la tuta mondo, liaj du grandaj projektoj en fresko troviĝas en preĝejo en Parmo kaj en palaco de malgranda urbo proksima. Ĉi tio, kune kun ilia manko de grandaj ĉefaj temoj, rezultigis ke ili estas malpli konataj ol aliaj verkoj de similaj artistoj. Li pentris kelkajn gravajn portretojn, gvidante tendencon en Italio al la trikvarona aŭ plenlonga figuro, antaŭe plejparte rezervita por reĝa familio.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ [1] arkivita en Parmigianino en 2021-09-27, Lexico UK English Dictionary, Oxford University Press
- ↑ Merriam-Webster, Parmigianino, alirita en 15a de Junio 2019
- ↑ Hartt, pp. 568–578, 578 citita
- Hartt, Frederick, History of Italian Renaissance Art, (2nd edn.)1987, Thames & Hudson (US Harry N Abrams), (ISBN 0500235104)
- Parmigianino, Cecil Gould. (ISBN 1-55859-892-8)
- Parmigianino: The Paintings, Mary Vaccaro. (ISBN 88-422-1131-1)
- Parmigianino: The Drawings, Sylvie Beguin et al. (ISBN 88-422-1020-X)
- The Story of Art, E.H. Gombrich, London : Phaidon Press, Ltd., 1995 (ISBN 0-7148-3247-2)
- Parmigianino and European Mannerism Kunsthistorisches Museum Vienna Arkivigite je 2025-02-28 per la retarkivo Wayback Machine en angla