Pat Boone
| Pat Boone | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| |||||
| Persona informo | |||||
| Patrick Charles Eugene Boone | |||||
| Naskiĝo | 1-an de junio 1934 (91-jaraĝa) en Jacksonville | ||||
| Lingvoj | angla vd | ||||
| Ŝtataneco | Usono  vd
| ||||
| Alma mater | Universitato de Norda Teksaso Columbia University School of General Studies (en)  Lipscomb University (en) vd
| ||||
| Partio | Respublikana Partio vd
| ||||
| Familio | |||||
| Patro | Archie Altman Boone (en) vd
| ||||
| Patrino | Margaret Pritchard (en) vd
| ||||
| Gefratoj | Nick Todd (en) vd
| ||||
| Edz(in)o | Shirley Boone (en) (1953–2019) vd
| ||||
| Infanoj | Debby Boone, Cherry Boone (en) vd
| ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | kantisto voĉaktoro aktoro filmaktoro kantaŭtoro komponisto diskografa artisto vd
| ||||
| Aktiva dum | 1954– vd | ||||
| |||||
| En TTT | Oficiala retejo vd | ||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Patrick Charles Eugene "Pat" BOONE (naskita la 1-an de junio 1934 en Jacksonville, Florido) estas usona kantisto kaj aktoro. Lia milda voĉo igis lin unu el la plej popularaj pop- kaj baladkantistoj de la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj. Li vendis ĉirkaŭ 50 milionojn da diskoj kaj ĝuis sukceson kun kantoj kiel "Love Letters in the Sand", "April Love", "Friendly Persuasion", "Don't Forbid Me" kaj "I'll Be Home". Li ankaŭ aktoris en multaj Holivudaj filmoj kaj estas konata kiel konservativa politika komentisto.[1][2]
Kariero
[redakti | redakti fonton]La komenca pasio de Boone estis ritmenbluso ; liaj unuaj registraĵoj estis kaŝversioj de kantoj de afrik-usonaj muzikistoj. Ĉi tiuj registradoj de Boone, kaj tiuj de Elvis Presley, ekzemple, ofte estis pli sukcesaj ol la originalaj versioj meze de la 1950-aj jaroj.
En februaro 1955, "Two Hearts, Two Kisses" (Du Koroj, Du Kisoj) estis registrita en Ĉikago, la unua disko kiu tuj atingis la suprajn 20. La registra kariero de Pat Boone komenciĝis per kaŝversio de " Ain't That a Shame " de Fats Domino, lia unua milion-vendita. Li publikigis kvin diskojn en sia unua jaro kaj vendis pli ol kvar milionojn da kopioj.
La kantostilo de Boone, kiu memorigas pri la baritono de Bing Crosby, baldaŭ igis lin stelulo. Baladoj fariĝis lia specialaĵo, inkluzive de lia plej granda sukceso, "Love Letters in the Sand" (Amo-leteroj en la sablo), kaj aliaj furoraĵoj kiel "April Love ", "Friendly Persuasion (Thee I Love) ", " I'll be Home " (Ne malpermesu min). Lin akompanis en multaj el siaj furoraĵoj la Billy Vaughn Orchestra (orkestro de Billy Vaughn), kiu poste fariĝis same fama.
En la 1950-aj jaroj, kiel adoleska idolo lin superis nur Elvis Presley, kies muzikan ekvivalenton li konsideris, kvankam Presley iam aperis kiel la malferma aktorado de Boone komence de sia kariero en 1955. [3] Kiel Presley, li komencis duan karieron kiel filmaktoro. Li ludis kaj kantis la titolmelodion en la filmo April Love (1957), kiu estis nomumita por Akademia Premio. Pro sia aktorado en la filmo Mardi Gras (1958) de Edmund Goulding, li gajnis Laŭran Premion por Plej Bona Aktoro en Muzikalo kaj ludis ĉefrolon en la biletvendeja sukceso Journey to the Center of the Earth (1959). Kiel pia kristano, li rifuzis rolojn, kiuj ne kongruis kun liaj moralaj valoroj.
Fine de la 1950-aj jaroj, li havis sian propran televidprogramon. Por muzikisto James Brown, li estis "Soul Brotha No. 2"; la du estis proksimaj amikoj, kaj komence de 1965, li surbendigis la kanton de James Brown " Papa's Got a Brand New Bag ". De tiu tempoperiodo lLi estas konata pro tri furorkantojn iTutti Frutti" (1957), "Speedy Gonzales" (1962), kaj "Rosmarie" (1963). [4]
Kun la kresko de bitmuziko en la 1960-aj jaroj, lia sukceso malkreskis. Li turnis sin al gospelo kaj kontreo, subtenante diversajn junajn muzikistojn, inkluzive de Larry Norman kaj Randy Stonehill. En 1997, Boone publikigis kolekton de pezmetalaj kantoj en sia signifa aranĝo titolita " No More Mr. Nice Guy". Boone administris sian propran muzikeldonejon dum kelka tempo kaj daŭre aperas ĉiusemajne kiel radio-gastiganto ĉe Sirius XM kun sia programo, "The Pat Boone Hour".
Religio kaj Politiko
[redakti | redakti fonton]Boone kreskis en la Kristana Eklezio kaj restis fidela al la kristana kredo tralonge de lia vivo. Interalie, li organizis publikajn bibliolegadojn, kiuj ankaŭ prezentis aliajn famulojn. En la 1960-aj jaroj, li kaj aliaj konataj personecoj pledis por la reenkonduko de devigaj lernejaj preĝoj. Boone kulpigis la mankon de tiaj preĝoj pri pluraj lernejaj pafadoj en februaro 2018.
Boone estas konsiderata unu el la plej konataj konservativaj voĉoj en la spektaklobranĉo; li ofte aperas ĉe Fox News, interalie. Li estas aktiva en diversaj organizoj kaj subtenis plurajn Respublikanajn kandidatojn. En 2011, li ricevis premion pro sia vivdaŭro de la Konferenco pri Konservativa Politika Agado.
En la 1960-aj jaroj, li subtenis la movadon por civitanaj rajtoj kaj rifuzis koncertturneon al Sud-Afriko en 1960 pro la apartismo. La sud-afrika registaro suspendis sian apartismopolitikon por la koncertoj de Boone, por ke homoj de ĉiuj rasoj povu ĉeesti liajn spektaklojn. Boone poste ricevis mortminacojn.
Pat Boone estas posteulo de la usona pioniro Daniel Boone, kies aventurojn J. F. Cooper enigis en sian romanon Leatherstocking. [5]
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ (1959) Current Biography Yearbook. New York: H.W. Wilson Company.
- ↑ Pat Boone – Biography, Songs, & Facts (angle) (2024-03-28). Alirita 2024-04-18 .
- ↑ Pat Boone Bio. Alirita 2025-08-09 .
- ↑ Whitburn, Joel. (1996) The Billboard Book of Top 40 Hits. Billboard.
- ↑ Between the Liner Notes: Pat Boone and the New American Revolution. Christian Broadcasting Network. Alirita May 7, 2007 .
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- Oficiala retejo
- Pat Boone ĉe Interreta filma datumbazo (angle)
- Nelonga biografio, de Tom Simon, la 25an de decembro 2002