Patagona tinamo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Patagona tinamo
Patagona tinamo
Patagona tinamo
Biologia klasado
Regno: Animaloj Animalia
Filumo: Ĥorduloj Chordata
Klaso: Birdoj Aves
Ordo: Tinamoformaj Tinamiformes
Familio: Tinamedoj Tinamidae
Genro: Tinamotis
Specio: T. ingoufi
Tinamotis ingoufi
(Oustalet, 1890)[1]
Konserva statuso
{{{220px}}}
Konserva statuso: Malplej zorgiga
Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg

La Patagona tinamo (Tinamotis ingoufi) konata ankaŭ kiel Ingufa tinamo estas birdospecio membro de tre antikva grupo de birdofamilio nome Tinamedoj. Tiu specio estas indiĝena de suda Sudameriko[2]

Taksonomio[redakti | redakti fonton]

La Patagona tinamo estas monotipa specio.[2] Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ Paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el Paleognatoj nome Strutoformaj kiaj la Struto, la Emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la Tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj.[3]

Aspekto[redakti | redakti fonton]

La Patagona tinamo estas proksimume 35 cm longa. Ties supraj partoj estas grizaj kun nigraj punktoj, ties gorĝo estas blanka, ties brusto estas rufeca kaj ties ventro estas cinamokolora.

Kutimaro[redakti | redakti fonton]

Kiel ĉe aliaj tinamoj, ankaŭ la Patagona tinamo manĝas frukton falintajn sur la grundon aŭ el malaltaj arbustoj. Ili manĝas ankaŭ malgrandajn kvantojn de senvertebruloj, florburĝonoj, freŝaj folioj, semoj, kaj radikoj. La masklo kovas la ovojn kiuj povas veni el tiom multaj kiom el ĝis 4 diferencaj inoj, kaj poste li mem zorgas la idojn ĝis ili pretas de si mem, kutime 2–3 semajnoj. La nesto estas situanta surgrunde en densa arbustaro inter altaj apogradikoj interplektitaj.[3]

Teritorio kaj habitato[redakti | redakti fonton]

La Patagona tinamo loĝas en moderklimataj herbejaj habitatoj je altitudo de 200 al 800 m.[4] Ĝi povas troviĝi ankaŭ ĉe savano kaj arbustaroj.[5] Ties teritorio estas suda Ĉilio kaj sudokcidenta Argentino.[2]

Konservado[redakti | redakti fonton]

La IUCN klasigas tiun specion kiel Malplej Zorgiga,[5] kun loĝa teritorio de 400,000 km².[4]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. 1867, S. (2008)
  2. 2,0 2,1 2,2 Clements, J. (2007)
  3. 3,0 3,1 Davies, S. J. J. F. (2003)
  4. 4,0 4,1 BirdLife International (2008)(a)
  5. 5,0 5,1 BirdLife International (2012). Tinamotis ingoufiInternacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. Versio 2012.1. Internacia Unio por la Konservo de Naturo. Elŝutita 16a Julio 2012.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  • BirdLife International (2008(a)). "Patagonian Tinamou - BirdLife Species Factsheet". Data Zone. Konsultita 12 Feb 2009.
  • Brands, Sheila (Aug 14 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification, Genus Tinamotis". Project: The Taxonomicon. Konsultita 12 Feb 2009.
  • Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
  • Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 57–59. ISBN 0-7876-5784-0.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]