Petro la Iberia

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Peter the Iberian, Jerusalem fresco.jpg

Petro la Iberia (kartvele: პეტრე იბერი , romanigita kiel: petre iberi) (ĉ. 417-491) estis kartvela princo, teologo kaj filozofo, kiu estis elstara figuro en frua kristanismo kaj unu el la fondintoj de kristana novplatonismo. Kelkaj asertis, ke li estas la aŭtoro konata konvencie kiel Pseŭdo-Dionizio la Areopagano.

Liaj plenumoj inkluzivas fondi la unuan kartvelan monaĥejon en Betleĥemo kaj iĝi la episkopo de Majuma proksime de Gazao. La plej malnovaj kartvelaj surskriboj Bir el Qutt mencias Petron kun lia patro.[1].

Diversaj orientaj eklezioj opinias, ke li eble deviiĝis de la kalcedona doktrino. Ĉi tiuj Eklezioj (armena, kopta, ktp) kredas, ke Petro la Iberia estis miafizisto kaj kontraŭkaldeona, dum ĉi tiu vidpunkto ne estas kundividita de la kartvela ortodoksa eklezio. Kvankam liaj biografioj ne diskutas ĉi tiun aferon, iuj el la fakuloj, kiuj subtenas la armenajn fontojn, akceptas la ideon, ke li estis kontraŭ-kalcedona, dum aliaj ne. Ekzemple, David Marshall Lang kredas je la ebleco, ke li estis monofizito, dum Shalva Nutsubidze kaj Ernest Honingmann kredas, ke li estis novplatona filozofo[2].

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Lives and Legends of the Georgian Saints, (David Marshall Lang, trans.)
  2. "Peter the Iberian", Kofsky, Aryeh. Arkivita el la originalo je 2016-03-06. Alirita 2013-01-17.